Boczek pieczony

Coraz częściej widzi się jak na stoły powracają potrawy proste, niewyszukane i znane nam sprzed lat, ale za to smaczne i pozbawione całej masy dodatków, niekoniecznie pożądanych. Nikogo już nie dziwi, że na targach i festynach w Polsce, a także i w restauracjach, nawet tych bardziej luksusowych, można dostać pajdy chleba ze smalcem, dodatkowo wzbogacone w sezonie ogórkami małosolnymi. 
Z dzieciństwa pamiętam, że na naszym stole wielkanocnym pojawiał się pyszny boczek pieczony. Był prostym, ale jakże smakowitym dodatkiem. Boczek był doprawiony czosnkiem, majerankiem i solą. Pieczenie sprawiało, że nadmiar tłuszczu wytapiał się z niego, zaś do jedzenia pozostawała część mocno mięsna, przemieszana z warstwą tłuszczyków. W dobie zdrowej żywności, taki dodatek może się wydać co najmniej niestosowny, ale... w końcu nie chodzi o objadanie się tłustym boczkiem na co dzień.  Kiedy zrobiłam taki boczek, do jego jedzenia była cała masa chętnych. 

Schab pieczony

Schab pieczony jest wspaniały -na ciepło i na zimno, ale pod jednym warunkiem. Nie może być suchy! A ponieważ nie ma zbyt wiele tłuszczu, jak choćby łopatka, to trzeba nieco uważać przy pieczeniu. Kiedy pierwszy raz w życiu piekłam schab, miałam wielką tremę. Było to krótko po śmierci mamy, a ona nie nauczyła mnie nigdy gotować. Nie miała też zeszytu z przepisami rodzinnymi. To ona zaczęła w pewnym momencie korzystać z zeszytu, który ja założyłam by spisywać zasłyszane przepisy lub te wycięte z gazet. A przede wszystkim te, które podała mi Babcia Regina. No ale na schab nie było przepisu. Kiedy po znajomych szukałam dobrego przepisu, niemal każda narzekała na to jak trudno piecze się schab. Każdy przepis był kombinowaniem niczym koń pod górę z obgotowywaniem, gotowaniem w wodzie (nie wiem jak z tego ma wyjść schab PIECZONY). Aż nagle Ewa zaprzeczyła temu wszystkiemu i powiedziała, że wystarczy schab wsadzić na 15-20 minut do super mocno nagrzanego piekarnika. I tak było! Schab wyszedł świetny. A ja od tej pory piekę każde mięso tą właśnie metodą. 

Bywa, że kupuję wielki kawał schabu. Jak to w Costco. Wtedy kroję go na porcje z różnym przeznaczeniem. Ten do pieczenia, od razu doprawiam solą, majerankiem itd. i taki zamrażam. Gdy nadchodzi czas pieczenia, rozmrażam i siup do piekarnika. 

Na przekór innym – pasztet

W dzieciństwie pasztet najbardziej mi zawsze po świętach Bożego Narodzenia – jedzony na kanapkach razem z sałatką jarzynową. Do tego gorące kakao. I lektura jednej z książek znalezionych pod choinką. Pusty lub prawie pusty dom, cisza i poświąteczny spokój. Ale przecież pasztet, to nie tylko świąteczna potrawa. Dobry pasztet smakuje o każdej porze roku – latem zagryzany ogórkami małosolnymi albo lekko kiszonymi. Lub na Wielkanoc posypany rzeżuchą.

Dobry pasztet nie może być zbyt suchy. Kiedy zaczynałam gotować, raz czy drugi zrobiłam pasztet z dobrego gatunków mięsa. Uważałam bowiem, że wszelkie przepisy jakie znałam oparte są na byle jakim tłustym mięsie wyłącznie z powodów oszczędnościowych. Wszak w kryzysie i dobie kartek ciężko było o dobre mięso. Kiedy się już je dostało, szkoda było go marnować na pasztet, w którym i tak nie ma znaczenia co się je. Mając możliwość kupienia lepszego mięsa, dawałam je wyobrażając sobie jaki pyszny będzie pasztet. No i był. Tyle, że się kruszył, bo mięso nie było odpowiednio tłuste. Teraz już wiem, że nawet bardzo tłusta łopatka nie przeszkadza w pasztecie. A wręcz przeciwnie.

Pieczeń rzymska

Robi się ją bardzo szybko i prosto z mięsa mielonego. W moim przypadku było to mięso indycze, ale w zasadzie każde się nada. 

Konsystencją nieco przypomina pasztet. Często jest robiona z zatopionymi w niej jajkami ugotowanymi na twardo. Nie przepadam za taką kombinacją. Jaja po pieczeniu wyglądają jak przegotowane i mało apetyczne. Ale za to zawsze lubiłam kombinację z pieczarkami. Tym razem spróbowałam z  pieczarkami marynowanymi i według mnie jest lepsza, gdyż pieczarki już nie zmniejszają się, a co za tym idzie w pieczeni nie robi się dziura. A i smakowo marynowane pieczarki wypadają lepiej niż te wkładane na surowo.