Makaron z sosem bazyliowym

Oops! I znowu prawie ukatrupiłam awokado! Kupiłam je ze szczerym postanowieniem używania go, a właściwie ich, do przygotowywania zdrowych śniadań. I na postanowieniu się skończyło. Awokado najpierw dojrzało stojąc obok pomidorów, następnie powędrowało do lodówki w celu opóźnienia dojrzewania, a dzisiaj spojrzało na mnie smutnym wzrokiem. Wylądowało więc na blacie, by już o nim nie zapomnieć. A potem w blenderze. A potem w towarzystwie pomidorów i makaronu na talerzu, obok ryby w sofrito i okazało się, że taka kombinacja jest super pod każdym względem! Cieszyła i wzrok, i kubki smakowe! 

Sos mango do sałatki

Dzięki temu sosowi zwykła sałatka zrobiła się super kolorowa. Sałatka może być dowolna, choć oczywiście podstawowym pytaniem jest do czego pasuje nam mango. Resztę - smakowo - dopełni mango. Sos robiony według nielubianej zasady "na oko". Ale przyznam, że nie da rady inaczej. 

Kombinację mango i chilli poznałam w Meksyku. Tam była dla mnie zbyt ostra, ale też i na mango spoczęła solidna porcja chilli. Sól też świetnie się komponuje z mango - moja koleżanka, pochodząca z Malawi, regularnie na drogę dojazdową po pracy do domu, brała talerz pokrojonego mango, delikatnie posypanego solą. I przyznam, że ta słodko-słona, lekko żywicza w smaku kombinacja była bardzo dobra. Czemu więc nie wykorzystać takich możliwości mango w sosie do sałatki? Do odważnych świat należy! I do chętnych próbowania różnych smaków. 😉

Sos spaghetti z pieczonych warzyw

Każdemu z nas zdarza się kupić więcej warzyw niż jesteśmy w stanie zjeść. A takie podwiędnięte i po przejściach lodówkowych, choć nadal spokojnie nadają się do konsumpcji, to niekoniecznie zachęcają nas do ich jedzenia. Najlepszym sposobem wykorzystania takich właśnie warzyw i dania im szansy na oczarowanie nas smakowo, jest podpieczenie ich i przerobienie na sos do spaghetti. Oczywiście na sos nie musimy brać takich warzyw - można użyć i te świeżo kupione, właśnie do wykorzystania w sosie 😉

Sos ten można podawać w wersji wegańskiej, w wersji bezmięsnej, a nawet z mięsem. Kolejną zaletą jest to, że nie ma on ścisłego przepisu - po prostu można wykorzystać różne warzywa, w różnych proporcjach. Efekt - zwłaszcza po domieszaniu świeżej bazylii - jest rewelacyjny. Sos jest bogaty smakowo, a bazylia nadaje mu świeżości i "włoskości" smaku. 

Wegański sos bolognese

Kolejny raz podjęłyśmy wyzwanie jedzenia bezmięsnie lub prawie bezmięsnie w styczniu. Do veganizmu nam daleko, ale roślinnie z dodatkiem ryb i nabiału spokojnie możemy przeżyć veganuary, czyli styczeń bez mięsa. Bezmięstyczeń, jak powiedziała Julcia. Do znanych i lubianych przez nas potraw wegetariańskich czy wegańskich, dodajemy kolejne, by wzbogacić repertuar. Nie przepadam za tofu, ale przyznam, że w tej kombinacji jest nie do poznania. Bolognese oparty na tofu okazał się niebywałym hitem. Jest naprawdę świetny, a tofu można wyjadać z patelni w trakcie smażenia. W wersji z makaronem lub dynią makaronową ten sos był świetny. Jeśli chcemy żywić się po wegańsku, po prostu podając należy pominąć parmezan. Reszta w pełni wegańska. 

Spaghetti z dyni makaronowej

Leżała sobie dynia, kupiona jesienią do dekoracji. Dekoracje już zmieniły się na świąteczne, a dynia trafiła gdzieś do kuchennego zakamarka. Aż pewnego dnia, gdy nie było pomysłów na obiad, ani czasu na gotowanie, okazało się że dynia jest idealnym rozwiązaniem. I szybko można z niej zrobić pyszny posiłek, nie wymagający wielkich nakładów pracy. Dynia makaronowa (spaghetti squash) musi tylko być najpierw upieczona, by można było ją widelcem poczochrać na spaghetti. Dalej to już hulaj dusza, piekła nie ma. Można zrobić ją z samym sosem pomidorowym; albo z sosem bolognese; albo z wegańską odmianą sosu bolognese; albo i inne sosy pomidorowe - putanesca, sycylijski z tuńczykiem lub prosty pomidorowy z grzybami; albo nawet i sam parmezan lub inny ser. Co kto lubi i na co ma ochotę. 

Sos pomidorowy na zimę

Pasta pomodoro tak bardzo nam zasmakowała, że postanowiłam zrobić więcej takiego sosu na zimę. Nawet jeśli mamy dostęp do pomidorów zimą, to nie mają one takie smaku jak te letnie czy wczesno jesienne. Te są tak pyszne, że przygotowany z nich  sos można jeść łyżką z garnka - co zresztą robią u mnie w domu niektóre podjadki. 😉 Zobaczymy jak się ten eksperyment uda, bo przyznam nigdy jeszcze nie robiłam takiego sosu w dużej ilości do przechowywania w słoikach przez dłuższy czas. 

To prawda, że z szykowaniem było nieco babraniny, ale pocieszam się, że później będą szybkie obiady. W przepisie nie podaję idealnych odmierzonych proporcji - ten przepis jest pomysłem na sos i jego przygotowanie na zimę. Reszta zależy od naszych upodobań - ile czosnku, soli czy oregano. My lubimy zdecydowany smak i dlatego używam dużo przypraw. Oprócz soli, bo tę, każdy dodaje sam na talerzu. I dlatego gotując tylko lekko solę dania.

Pasta pomodoro

Dochodzę do wniosku, że chyba musimy mieć jakichś włoskich przodków. Pomidory to nasze ulubione warzywo. Zawsze są u nas w domu i jemy je pod każdą postacią. Dania włoskie na bazie pomidorów zawsze u nas znikają w oka mgnieniu. A jak się zdarzy - rzadko - że pomidory zrobią się miękkie i nikt ich nie chce jeść, to wtedy robimy z nich zupę lub jakiś sos. Ten sos nie był zrobiony z miękkich pomidorów. Był on zrobiony bardzo celowo na letni obiad. Był to strzał w dziesiątkę. Fura sosu zniknęła co do jednej kropelki. Na koniec, gdy zabrakło już spaghetti, wyjadany był łyżką - sam lub z dodatkiem parmezanu. A prostszego dania nie można chyba wymyślić. Przez następne dni sos gościł codziennie na obiad. I pomyśleć, że zaczęło się niepozornie od tego, że w celu pozbycia się resztki klusek, na szybki lunch zrobiłam sobie takie danie. Nie do końca, bo miałam tylko małe pomidorki, a nie takie duże. Nie obierałam ich, tylko usmażyłam w całości wraz z czosnkiem i oregano. Zapach był tak kuszący, że od razu pojawili się niektórzy domownicy, głośno i przymilnie komentując moje spaghetti. 😉 A potem jeszcze i Ola z koleżanką szykowały u niej obiad, składający się właśnie ze spaghetti z pomidorami. Co prawda były inaczej zrobione, ale nie ma to znaczenia. Kiedy nie mając pomysłu na obiad zaproponowałam pasta pomodoro, wszyscy przystali na nie z chęcią. 

Pomidorowy sos spaghetti z bakłażanem

Jakoś nigdy wcześnie nie pomyślałam o tym, że Public Market jest swego rodzaju Halą Mirowską Seattle. W środku, można znaleźć sklepy i stragany z całą masą różnych rzeczy - od suchych i żywych kwiatów, warzyw, ryb, naturalnych produktów po włoskie delikatesy i bistro. Na zewnątrz, na straganach, też  sporo można kupić - warzywa, owoce, cydr, kwiaty. A dookoła są jeszcze sklepy i miejsca, gdzie można coś przekąsić. Słowem kolorowo tu i gwarno jak za najlepszych czasów pod Halą Mirowską. Do pełni szczęścia brakuje tylko beczek z kiszoną kapustą, ogórkami i śledziami, butelek z kwasem na żurek i wianuszków z grzybami suszonymi. Lubię tu wyskoczyć w czasie lunchu, bo nawet jeśli nic nie kupię, to widok kolorowych owoców, warzyw i kwiatów czy zasłyszane okrzyki i przyśpiewki sprzedawców ryb wprawiają mnie w dobry humor. 

Dorsz pieczony ze szparagami z winnym sosem koperkowym

Wiosna i coraz cieplejsze dni sprawiają, że nie chce się jeść ciężkich dań. No i zaczął się sezon na szparagi. Wszędzie ich pełno - małe i duże, zielon, białe i fioletowe. Stąd pomysł na szybki i lekki obiad, do którego idealnym dodatkiem są właśnie szparagi. Ani dorsz, ani szparagi nie wymagają specjalnych przygotowań, więc można go zrobić dosłownie z marszu. Dodatkowo, można przygotować koperkowy sos do ryby, co zdecydowanie podkreśla jej walory. Przygotowanie całości nie zajmie nam więcej niż 30 minut, a obiad jest naprawdę pyszny i można spokojnie podać go gdy mamy gości i chcemy zaserwować coś smakowitego i nietuzinkowego. 

Sos z awokado do empenadas ( i nie tylko)

Ten sos nadaje się do wielu potraw, a przede wszystkim jako dip do empanadas. W oryginalnym przepisie zrobiony jest z majonezu, ale sugerowane było także jego wykonanie ze śmietaną lub jogurtem. Wersja z tym ostatnim była rewelacyjna - leciutki sos był przepysznym dodatkiem, który nie przytłaczał swoim smakiem empanadas z tuńczykiem, a tylko podkreślił ich smak. 

Domowy majonez

Majonez to swoista kość niezgody dla wielu. Jedni widzą w nim samo zło, inni nie wyobrażają sobie bez niego życia. Jak to zwykle bywa, prawda leży po środku. Może być i jest niezdrowy, jeśli się go je ze wszystkim i jeśli jest kiepskiej jakości - z kiepskiego oleju czy z dużą ilością konserwantów. Wtedy nawet nie ma większego znaczenia czy jest domowy czy kupny. Ale zrobiony w domu, z dobrego oleju (np. awokado) czy oliwy, będzie wspaniałym dodatkiem do sałatek i past. Oczywiście pod warunkiem, że nie dodaje się go zbyt dużo. 😉

Przez wiele lat słyszałam i czytałam o wyższości majonezu domowego na sklepowym. Ale też i o tym, jak to majonez domowy często się nie udaje, jak nawet najmniejsza różnica w temperaturze produktów źle na niego wpływa. Uznałam więc, że nie warto sobie zawracać głowy. Ale nadszedł taki dzień, kiedy musiałam coś zrobić i zabrakło majonezu. Sklepy, w których kupuję polski majonez były już pozamykane, zwykłego amerykańskiego nie chciałam kupować, więc nie pozostało mi nic innego jak po prostu zrobić własny. Pierwszy, niejako dla potwierdzenia powyższych problemów - zważył się koszmarnie i nadawał się jedynie do wylania. Był to jednak wynik użycia złego mieszadła - rózgi. Potem przypomniałam sobie, że kiedyś, jeden jedyny raz mama czy babcia zrobiły majonez. Zapewne z tego samego powodu co ja w tym momencie.  Zrobiły to w zwykłym najprostszym mikserze (tak się kiedyś mówiło na blender kielichowy 😉). Zrobiłam więc drugą porcję i wymieszałam ją najzwyklejszym blenderem ręcznym. Wyszła rewelacyjna, a ja dosłownie w oka mgnieniu miałam miseczkę pycha majonezu. Po takim majonezie ciężko wrócić do tego kupnego. 

Sos tatarski

Choć sos tatarski kojarzy się z Wielkanocą i nie może go zabraknąć na wielkanocnym stole, to jednak jest on świetnym dodatkiem nie tylko od święta. Prosty w wykonaniu, dobrze się przechowujący przez kilka dni jest doskonałym dodatkiem do mięs i wędlin, a także jajek. A gdy zrobi się nam go ciut za dużo, możemy wykorzystać go zamiast majonezy np. do pasty rybnej czy jajecznej. 

Sos wiosenny

Choć jest to sos, który idealnie pasuje do jajek na twardo czy też do wędlin i mięs podawanych na wielkanocne śniadanie, to nie znaczy to wcale, że nie można go użyć i przy innej okazji. Jest tak dobry, że można go wyjadać łyżeczką z miski. A i pasta jajeczna zrobiona z jego dodatkiem nabierze nowego charakteru. Przygotowanie jest proste i szybkie, tak więc można go zrobić w ostatniej chwili, choć ja wolę przygotować go z małym wyprzedzeniem, gdyż wtedy wszystkie smaki się przegryzą, a sos nabierze pełni smaku. 

Krewetki w sosie Alfredo

Te krewetki to najlepsze krewetki jakie można sobie wyobrazić. I makaron w sosie Alfredo, i krewetki smakują wszystkim u nas w rodzinie, więc jest to idealna kombinacja smakowa. Do tego, czas przygotowania tego dania sprawia, że warto je czasem zrobić - zwłaszcza, jeśli się chce zjeść dobry obiad w krótkim czasie. Krewetki można przygotować z ogonkami, choć ja wolę je usunąć. Robi się to tak błyskawicznie, że nie ma potrzeby później tego robić, jedząc obiad. 

Sos z orzeszków ziemnych

O ile masło orzechowe mnie tak bardzo nie kręci, o tyle ten sos mogłabym jeść łyżką z miski. W Chantanee czy Pen Thai, za każdym razem niemal wylizuję miseczkę. Pasuje i do mięsnych potraw typu satay, i do zawijasków z krewetkami, kluskami i warzywami. Można go przygotować wcześniej, a nawet zamrozić. W wersji do zawijasków musi mieć bardziej płynną konsystencję niż sos do satay - ma być niczym "dip-maczałka", w której macza się takiego zawijaska. Lubię też gdy sos do zawijasków ma lekko chrupiąca konsystencję - dlatego przed podaniem przystrajam go niezbyt drobno pokruszonymi orzeszkami.  

1 szklanka masła orzechowego
1/2 szklanki mleka kokosowego

Sałatka z sosem ceasar

Nie pierwszy to raz polecam sałatkę typu Ceasar, robioną z rzymskiej sałaty. Jednak ta różni się od innych, przede wszystkim sosem jakiego użyłam - nie kupny, a samodzielnie zrobiony. Różni się nieco w smaku od gotowych, ale jest tak pyszny, że ciężko się opanować przed podjadaniem. W kombinacji z sałatą, jabłkiem i orzechami nie ma sobie równych. 

Sos jogurtowy z pomidorami i ogórkiem, czyli pomidorowe tzatziki

Kiedy znudzi się już nam zwykłe tzatziki, można spróbować je odmienić pomidorami. Dzięki temu powstanie bardzo smaczny sos letni do wielu potraw, takich jak grillowane mięso, warzywa, smażone pomidory. Sos ten doskonale komponuje się z potrawami z kuchni śródziemnomorskiej. 

Sos z awokado

Prosty sposób na przygotowanie sosu do sałatki i jednocześnie zagospodarowanie przejrzałego awokado, które być może nie wygląda na tyle apetycznie by zjeść w plasterkach, ale nadal jest świeże i nadaje się do wykorzystania, szczególnie w potrawie, w której jego wygląd będzie drugoplanowy. Tak powstały sos można wykorzystać do sałatek czy pasty rybnej - zamiast majonezu. Takiego sosu nie powinno się robić zbyt dużo, gdyż nie ma on konserwantów i nie przetrwa zbyt długo. Wystarczy więc wykorzystać 1 awokado.

Sos grecki - czyli dip czosnkowy

Jest to chyba najbardziej uniwersalny sos, jaki można sobie wyobrazić. I super prosty w wykonaniu. Pasuje do sałatek z greckim posmakiem, takich jak chocby gyros; pasuje do ryby smażonej czy pieczonej; pasuje do warzyw przygotowanych na parze, chipsów, surowych warzyw i wielu innych potraw. Sos ten można użyć za podstawę do dipów i doprawiać go ziołami, sosem pomidorowym czy koperkiem. Słowem – daje wiele możliwości.