

Sezon zupowy otwarty, śliwki można kupić niemal wszędzie więc warto się pokusić o zupę, która może nie wydaje się być oczywista, ale za to sprawi, że się doskonale rozgrzejemy i pysznie najemy. Połączenie wytrawnego smaku białych warzyw ze słodkim smakiem karmelizowanych śliwek jest interesujące i zdecydowanie nadaje atrakcyjności tej zupie. Całość uzupełnia bagietka - koniecznie podgrzana lub po prostu świeżo upieczona. Tej zupy nie da się nie lubić.
Korzystajmy z sezonu śliwkowego, który u mnie jest wyjątkowo długi w tym roku. Jeśli lubicie połączenie mięsa z owocami, to ten przepis zdecydowanie warto wypróbować. 😊 Polędwiczki ze śliwkami w pysznym, lekko słodko-wytrawnym sosie to danie, które wygląda trochę bardziej „odświętnie” niż wymaga tego jego przygotowanie. Delikatna polędwiczka, soczyste śliwki, odrobina tymianku i rozmarynu, a przede wszystkim aromatyczny sos – wszystko razem naprawdę dobrze się komponuje. A najlepsze jest to, że przygotowanie zajmuje niewiele czasu i nie wymaga wielkich umiejętności.
Przyznam, że bardzo lubię takie dania, które można postawić na stole bez wielkich przygotowań, a potem tylko obserwować, jak talerze bardzo szybko robią się puste.
Placki z jabłkami zawsze w naszym domu cieszyły się popularnością. Jednak od pewnego czasu eksperymentujemy z najróżniejszymi owocami sezonowymi. Ich odmiana w postaci placuszków jogurtowych co chwila gości na talerzach w różnych wersjach dodatków, ale chyba do tej pory najbardziej nam smakowały te z wiśniami i z brzoskwiniami. Za każdym razem znikały błyskawicznie, pozostawiając niedosyt i pytanie "kiedy znowu je zrobisz?" Letnie upały przetrwaliśmy więc na gazpacho i placuszkach. Teraz kiedy powoli nastała ciepła jesień i pojawiły się piękne śliwki, nie sposób było nie spróbować tej wersji. W całym domu roznosił się zapach przygotowywanych powideł, więc parafrazując piosenkę można by rzec "plums are in the air". Przyznam, że uwielbiam i ten okres, i ten zapach.
Śliwki doskonale się sprawdziły w placuszkach, którymi zajadaliśmy się w wersji z cukrem pudrem, ze śmietaną, a także z sosem śliwkowym. Ten można zrobić szybciutko - nawet z wyprzedzeniem na kilka porcji placków. Ja do nich powidła śliwkowe we wstępnej fazie robienia. Pasowały idealnie i ciężko się było zdecydować z czym bardziej! 😉
Kiedy wprowadziliśmy się do domu, nabrałam rozpędu z szykowaniem przetworów różnej maści. W tym właśnie nalewek. Bo choć nie jestem specjalnie dobrą kompanką do picia, to od czasu do czasu mam ochotę na jakiś ciekawy w smaku likier. Najbardziej lubię likiery czekoladowe lub "krówkę". Jednak święta nastrajają do czegoś innego - o smaku suszonych owoców czy piernika. Nalewkę bożonarodzeniową zrobiłam pierwszy raz wiele lat temu, w zamierzchłych przedinternetowych czasach, gdy znalazłam przepisy na różne nalewki w jakimś przysłanym mi piśmie.
W tym roku sezon śliwkowy trwa wybitnie długo. Pierwsze powidła robiłam już w sierpniu, a tu nadal można kupić śliwki. Wszystko to podobno z powodu fali upałów jaka nas nawiedziła na przełomie czerwca i lipca. Nie bardzo wiem czemu, zwłaszcza, że wtedy wiele roślin strasznie ucierpiało, ale widać jakiś związek jest. Mimo iż jest już październik, nadal można kupić pomidory, śliwki, papryki i inne lokalne pyszności. Warto więc wykorzystać ten długi sezon na smakowe wariacje na temat. Czekośliwka, zwana przez niektórych śliwkową nutellą, czyli mieszanka śliwek i czekolady. Przysłowiowe niebo w gębie! W sumie nie ma się czemu dziwić. Śliwki w czekoladzie przecież świetnie smakują. No, co prawda są to nieco inne śliwki, ale nie bądźmy tacy drobiazgowi. 😉 Miłośników tej kombinacji taka wersja powidła śliwkowego z pewnością nie rozczaruje. Czekośliwkę można przygotować na dwa sposoby - z gorzką czekoladą lub z kakao. Obie wersje proste w wykonaniu, obie przepyszne. Nie umiem w jednoznaczny sposób powiedzieć "o ta wersja jest znacznie pyszniejsza". Prawdziwym testem będzie sezon rogalikowy. O ile w ogóle te powidła dotrwają do tego momentu i nie zostaną zjedzone wcześniej. 😉
Sezon porządków wiosennych w zamrażarce i okrzyków "o jasny gwint - jeszcze to mi się zapodziało wśród zapasów na zimę" uważam za otwarty.😉 Jak to często mi się zdarza, wiosną zawsze znajdę gdzieś jakiś rarytas zamrożony latem czy jesienią na specjalną okazję, a potem zapodziany w przestworzach chłodniczo-mrożących. I przypadkowo odkryty wiosną, gdy zaczynamy już myśleć o nowym sezonie owocowo-warzywnym, bo na horyzoncie pojawiły się rabarbar i szczaw, które przypomniały, że to już nowy sezon. A że śliwki uwielbiam, więc to nic dziwnego, że znalazłam małą torebeczkę zamrożonych śliwek. A jaka to radość gdy się tak niespodziewanie znajdą!!!! Niestety, mrożone śliwki mają to do siebie, że nadają się na tylko do pieczenia/gotowania. Nie ma sprawy! Jak znalazł będą na zapiekane śliwki, które uwielbiam.
Omlet ten to deser i lekki obiad w jednym. jemy go i wtedy, gdy nikt nie ma pomysłu na obiad, i wtedy, gdy niespodziewanie wpadnie gość, a w domu nie ma nic do herbaty. Ponieważ zawsze są jakieś owoce, to dzięki takiemu omletowi szybko można przygotować coś, czemu jeszcze się nikt nie oparł. Omlet można zrobić w wersji z zapiekanymi na nim owocami. Doskonale sprawdziły się w tej wersji śliwki, brzoskwinie i naktarynki. Można też upiec go bez owoców, a dopiero po upieczeniu je dodać - tu rewelacyjnie pasują truskawki, jeżyny, maliny. jagody, maliny. Ponieważ omel jest bez cukru, trzeba go lekko przypruszyć cukrem pudrem lub podać z dodatkiem bitej śmietany.