Ponieważ Pavlova jest bardzo słodka, dobrze jest jej smak zbalansować czymś kwaskowatym. I tu idealnie sprawdza się marakuja. Uwielbiam jej smak, a w tej kombinacji jest po prostu rewelacyjna. Oprócz marakui wykorzystałam mango i kiwi (złociste) oraz sezonowe owoce.
Açaí bowl stały się przysmakiem dzieci już jakiś czas temu. Kupowały sobie porcję na specjalne okazje. Aż w końcu uznałyśmy, że przecież można zrobić to w domu. Nie muszę chyba wspominać, że niejako zmotywowało nas do tego zamknięcie w domach i ograniczony dostęp do odwiedzanych miejsc. Rzec by można, że Julcia wyspecjalizowała się w produkcji śniadaniowych açaí. W naszym domu nigdy nie brakuje owoców, więc zrobienie açaí bowl nie było wielkim problemem. A im bliżej lata, tym większy był ich wybór. Ale w zasadzie każde owoce się nadają do wzbogacenia zasadniczego smoothie. Podobnie jak i dobór innych dodatków jest dowolny i wedle upodobań.
Moja fascynacja marakują trwa już od dłuższego czasu. Odkryłam nowe miejsca kupowania owoców, a także miąższu marakujowego z pestkami, tak ślicznie przystrajającego desery z tym owocem. I dlatego po latach robienia ukochanej przez wszystkich rolady kawowej przyszedł moment na spróbowanie czegoś innego - rolady w nowej, tropikalnej odsłonie. Wiadomo było, że rolada kawowa jest rewelacyjna i nic jej nie zastąpi. Wiadomo było, że jest to nasza królowa deserowa. Ale i ta, tropikalna okazała się świetna. Zachwyciła - i smakiem, i wyglądem. W kremie czuć było delikatny, kwaskowaty smak marakui, a całość dopełniały owoce, użyte zarówno w roladzie, jak i do dekoracji. Aż się chciało sięgać po kolejne kawałki rolady.
Smoothie zawsze lubiłam. Tak jak koktajle pite w dzieciństwie i robione przez tatę z owoców sezonowych i mleka. Czekało się na nie z utęsknieniem cały rok. Latem żadna ilośc mleka zsiadłego nie była za duża. A były to czasy, gdy w sklepach nie było takiego wyboru mleka zsiadłego, maślanek, kefirów czy jogurtów naturalnych. Koktajl się planowało.
Karkadeh, czyli orzeźwiający napój z hibiskus poznałam dzięki znajomym, którzy wiele lat spędzili w Algierii. W domu mieliśmy hibiskus przywieziony przez tatę z Syrii i nie bardzo potrafiliśmy go wykorzystać. A w tamtych czasach o hibiskusie mało kto słyszał. Urzekł mnie jego kolor, ale kwaśno-gorzki smak niekoniecznie. W efekcie nie wiedziałam do końca co zrobić z torbą suszonego kwiecia hibiskusa. I wtedy pojawili się oni - tacy swojscy, a zarazem egzotyczni. W ponurej rzeczywistości tamtych czasów, powiało od nich zachodem. Mieli duży i piękny samochód, o ile dobrze pamiętam Renault Espace, który stał się dla mnie na jakiś czas ideałem samochodu rodzinnego. Zwiedzali Europę w drodze z Algierii do Polski. I wiedzieli co się robi z hibiskusem. Dalej jednak nie zachwyciłam się - może lato było zbyt chłodne, a może do hibiskusa trzeba dojrzeć... Teraz lato kojarzy mi się z napojem z hibiskusa. Kwaśno-gorzki smak wyparły owoce, które zalewam naparem z hibiskusa. Podstawowy przepis na karkade to liście hibiskusa i cukier. Ja nie daję cukru, a tylko wykorzystuję różne owoce - świeże truskawki, suszone ananasy i jabłka oraz pomarańcze, które są z dodatkiem cukru, ale nie jest go tyle, by przesłodzić napój. Ale i wersja słodzona, nie jest tak słodka jakby się mogło wydawać, zwłaszcza, że karkade podaje się z lodem.
Dawno temu, kiedy jechałam do pracy, zobaczyłam samochód dostawczy z pięknymi bukietami namalowanymi na jego drzwiach. Bukiety te były zrobione z owoców i prezentowały się i bardzo ładnie, i bardzo apetycznie. Przy najbliższej okazji zrobiłam taki bukiet, ale potem jakoś zapomniałam o nich. Ostatnio Ola miała naszykować na imprezę jakieś danie - zdrowy deser. Przypomniały mi się jadalne bukiety i przygotowałyśmy taki dla niej.
Na większe imprezy warto przygotować poncz z alkoholem. Zwykle cieszy się popularnością i chętnie jest popijany. Trochę przypomina sangrię, tyle że niekoniecznie jest oparty na czerwonym winie. W Hiszpanii, zauważyłam, że w każdej sangrii pływały inne owoce - a więc były jabłka, cytrusy, karambole (star fruits), ananasy i czego tylko dusza zapragnie. Dzięki temu praktycznie każda sangria była inna. Podobnie rzecz ma się z takim ponczem - czego byśmy nie dorzucili, będzie dobrze, bo owoce delikatnie dodadzą smaku napojowi.
Omlet ten to deser i lekki obiad w jednym. jemy go i wtedy, gdy nikt nie ma pomysłu na obiad, i wtedy, gdy niespodziewanie wpadnie gość, a w domu nie ma nic do herbaty. Ponieważ zawsze są jakieś owoce, to dzięki takiemu omletowi szybko można przygotować coś, czemu jeszcze się nikt nie oparł. Omlet można zrobić w wersji z zapiekanymi na nim owocami. Doskonale sprawdziły się w tej wersji śliwki, brzoskwinie i naktarynki. Można też upiec go bez owoców, a dopiero po upieczeniu je dodać - tu rewelacyjnie pasują truskawki, jeżyny, maliny. jagody, maliny. Ponieważ omel jest bez cukru, trzeba go lekko przypruszyć cukrem pudrem lub podać z dodatkiem bitej śmietany.
Zrobiło się ciepło, a w weekend nawet gorąco. Nie ma więc chyba lepszego deseru jak sernik na zimno. Tym razem nieco innego, bo przełożonego musem owocowym. W sezonie owoców nie sposób ich nie wykorzystać - teraz są te najlepsze, lokalne.
Chciałam zrobić tiramisu z marakują, ale w lodówce stała miseczka z białkami - efektem szaleństwa ostatkowego. Nie można było jej tak zostawić i stąd przyszedł mi do głowy pomysł na taki deser. Nie jest to Pavlova, bowiem ma dwie warstwy bezy, a nie jedną. Między nimi jest masa z marakują. Deser ten ma delikatność Pavlovej i po prostu nie można się mu oprzeć. Marakuja swoją kwaskowatością balansuje słodycz bezy i po prostu jest tym, co najlepiej tu pasuje. Owoce dodają koloru i wzbogacają smak. A całość - no cóż... Znika nawet nie wiadomo kiedy.
Kiedyś się mówiło, że dobra cukiernia ma bezy czy też blaty bezowe na torty i ciastka oparte na bezach - np. sokoły. Był to sposób na zagospodarowanie białek pozostałych po wypiekach innych ciast. Pavlova, nazwana przez naszą rodzinę bezówką, także jest sposobem na zużycie białek.
Jest tak gorąco, że nic się nie chce gotować. Kupuję tony owców i po prostu pożeramy je w różnej postaci - w tym i płynnej. Po raz pierwszy od lat kupiłam całe anansy, ale nie udało mi się ich użyć tak jak planowałam. Pokroiłam więc je i zamroziłam w małych porcjach. Codziennie rano, wyciągam takiego anansa, dodaję świeże truskawki, odrobinę soku pomarańczowego lub grapfruitowego i po chwili jest smoothie - pyszne i zasycające. Daje energię na kilka godzin!
Marakuja idealnie pasuje do wszelkich deserów - jej kwaśny smak balansuje inne dodatki. Ten deser powstał nieco przez analogię do musu malinowego, a trochę w wyniku potrzeby zrobienia czegoś specjalnego na szczególną okazję. Miał też być niekłopotliwy w wykonaniu. Sprawdził się idealnie i podbił serca domowników i gości.
Prawdziwy Włoch pewnie uznałby to za profanację, bo przecież tiramisu to ciasto z biszkoptami nasączonymi kawą. Myślę jednak, że po spróbowaniu tego ciasta zmieniłby zdanie. Jest bowiem doskonałe - kwaskowata marakuja świetnie komponuje się ze słodką masą serową. Pomysł na takie połączenie nie był mój - inspiracją był przepis z blogu Laylity. Uważam jednak, że mój przepis na tiramisu jest lepszy i dlatego pozostałam mu wierna, zastępując jedynie poncz kawowy marakujowym. Efekt był rewelacyjny i zanim się zorientowałam, robiłam kolejną porcję tiramisu. Ciasto należy zrobić jeden dzień przed podaniem - musi ono postać minimum 12 godzin, by biszkopty dobrze nasiąkły, a całość się "przegryzła".