Klopsiki z łososia w sosie koperkowym

Kiedyś wszelkiego rodzaju dania z mielonego mięsa lub mielonej ryby uważano za coś gorszego. Pokutowało przekonanie, iż w mielonym przemyca się podrzędne gatunki mięsa i wszelkie najgorsze odpady. Tymczasem wcale tak nie musi być i pulpeciki czy kotlety mielone mogą być pyszne - zwłaszcza, kiedy są robione w domu. Kiedy dostaliśmy większą porcję łososia, w pewnym momencie mieliśmy go na tyle dosyć w postaci łososia pieczonego, w zupie czy smażonego, że nadszedł czas na coś naprawdę innego. Pulpety! Z łososia, z dużą ilością   koperku. Sprawdziły się doskonale. Dodatek skórki i odrobiny soku z cytryny do sosu świetnie przełamuje jego niewyróżniający się smak - wszak rybę często podaje się w towarzystwie cytryny, więc ta kombinacja nie powinna dziwić. 

Rigatoni z wędzonym łososiem w sosie pomidorowym

Dawno temu podzieliłam się przepisem Fr. Basso na kremowy sos pomidorowo-łososiowy. W pewnym okresie, było to jedno z naszych ulubionych dań włoskich i do dzisiaj pozostał nam do niego sentyment, również ze względu na wspomnienie Fr. Basso i podawanych przez niego przepisów w tak niesamowity sposób. Ostatnio polubiłam innego mistrza podawania przepisów, Matteo Brunetti. Podobnie jak Fr. Basso, wypracował on swój niepowtarzalny i bardzo fajny styl, któremu trudno się oprzeć, a dania są ciekawe i oryginalne. A przy tym dość proste w wykonaniu. Ten przepis, to swoiste wariacje na temat przepisu Fr. Basso, z tą różnicą, że dominuje tu łosoś wędzony, który nadaje sosowi niesamowitego, głębszego smaku, a pomidory są tylko delikatnym tłem smakowym, a nie równym dodatkiem. Matteo Brunetti również dopuszcza wersję z surowym łososiem, choć według mnie, ten wędzony jest znacznie lepszy i podkręca sos. Smak skórki z limonki doskonale podkreśla smak dania, które jest tak dobre, że znika od razu, a jeśli przypadkiem cokolwiek zostanie, to i tak zostanie zjedzone "na deser", zanim schowam resztki do lodówki. 😉

Łosoś pieczony z cytrusową salsą

Nie ma nic bardziej mylnego niż przekonanie, że salsa musi być pomidorowa. Salsa to po prostu sos, czyli można zrobić z czego się chce. W sezonie letnim, gdy lokalne warzywa i owoce aż się proszą na stół, robiłam ją z brzoskwiniami i pomidorami. Była też i salsa z mango - rewelacyjna. Czemu więc nie zrobić jej z cytrusów, których teraz mamy do wyboru, do koloru! Do tego kilka pikantniejszych dodatków dla zbalansowania smaku pomarańczy i voilá! Mamy gotowy dodatek do obiadu. Do tego łosoś pieczony - krótko, w wysokiej temperaturze, by wszystko co najlepsze w nim zostało. Soczysty, a na brzegach lekko chrupiący. Obok łososia upieczony bukiet młodych szparagów - z dodatkiem soli i czosnku. Obiad szybki w przygotowaniu. Świetny na zwykły dzień, i na specjalną okazję. A jeśli komuś nie pasuje, to niech żałuje i głoduje. 😉

Bułeczki

Kiedy jeszcze jeździłam do Seattle do pracy, co jakiś czas wyskakiwałam na lunch na Pike Place, a tam odwiedzałam Piroshky, Piroshky. Kupowałam wtedy drożdżowe buły z różnymi nadzieniami. Tą z serkiem łososiowym zjadałam w drodze do pracy, a resztę miałam na później, do domu. Zawsze miałam słabość do tych bułeczek i zawsze kłopot, którą wybrać, bo wszystkie mi smakowały. Ale nastała pandemia, zaczęła się praca z domu. W Seattle bywam bardzo rzadko, a bułek z Piroshky, Piroshky nie jadłam od dawna. Kiedy więc robiłam paszteciki i zostało mi trochę ciasta, a w lodówce był serek łososiowy, postanowiłam poeksperymentować i zrobić takie właśnie bułeczki. Wyszły nieprawdopodobnie podobne do oryginałów. 

Łosoś z warzywami

Już dawno łosoś nie smakował mi tak bardzo jak ten. Ze względu na dodatek imbiru, sosu sojowego i sriracha, ma przyjemny smak azjatyckich potraw. Robi się go błyskawicznie, więc idealnie nadaje się na szybki obiad po pracy, zrobiony bez żadnych wstępnych przygotowań. Zaczynając jego robienie, nie miałam w głowie jakiegokolwiek specjalnego planu co i jak zrobić. Ot, po prostu mając gotowego do zrobienia jakoś łososia, nie do końca chciałam sztampowo naszykować po raz kolejny pieczonego łososia, który nieco mi się przejadł. Potrzebowałam czegoś zdecydowanego, zwłaszcza, że pierwszy raz zrobiłam go w okresie gdy całkowicie zdaliśmy się na dietę bezmięsną. Jak to często bywa u nas w domu, do łososia przewidziany był ryż, a przy okazji sałatka azjatycka z gotowej mieszanki. W lodówce była odrobina niewykorzystanego sosu, który zrobiłam szykując poke, więc by go wykorzystać, dodałam go do łososia. I tak krok po kroku, składnik po składniku powstał ten przepis.

Łosoś pieczony z oscypkiem

Ta drobna odmiana w pieczeniu łososia była bardzo dobrym pomysłem. Zamiast używanego zwykle parmezanu czy sera pleśniowego, oscypek. Rzec by można łosoś po góralsku. 😉 To właśnie w górach przebojem kulinarnym jest grillowany oscypek z żurawiną czy borówką. Chyba nie mnie jednej brakowało oscypka, bo jedna z panienek zaczęła się o niego ostatnio przymilać. Niestety w naszych warunkach nie jest to łatwe zadanie zdobyć oscypka. Zwykle mamy go z przemytu - tzn. ktoś z Polski nam go wysyła w okresie zimowym. Oczywiście zapakowany szczelnie i zgrzany w folii. No, ale nie zawsze jest to możliwe, szczególnie w roku pandemii. Jest też lokalny zamiennik - jak już kogoś najdzie wielka chętka na oscypka to w rosyjskim sklepie jest wędzony serek bardzo podobny smakiem do oscypka. Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. Ten serek jest w sumie bardzo smaczny i naprawdę nieźle podrabia oscypka. Najzabawniejsze jest jednak to, że lata temu, kiedy w Polsce nieznane były takie delikatesy jak parmezan, w bardzo fajnej małej książeczce z przepisami z kuchni włoskiej właśnie podsuszony tarty oscypek miał imitować parmezan. Niestety nie działa to w drugą stronę. No ale już nie narzekajmy, tylko bierzmy się do roboty. Ten przepis jest bardzo prosty, a łososia robi się błyskawicznie. Dodatki? Zdecydowanie żurawina lub borówki. Reszta według uznania. 

Poké

Wszyscy w mojej rodzinie lubią sushi. I poke, nazywane przez nas shushi leniwego kucharza. Tylko ja się wyłamałam. I w sumie nie wiem czemu, bo lubię i składniki w nim zawarte, i surowa ryba mi nie przeszkadza... Ale jakoś nie przypadło mi do gustu. 

Poke, pisane czasami poké, by podkreślić prawidłową wymowę, to hawajskie danie - główne lub przystawka w zależności od wielkości. Główną jego częścią jest ryba pokrojona na kawałki. Do tradycyjnego aku poke wykorzystywany jest tuńczyk pasiasty (bonito), a do heʻe poke, ośmiornica. Jednak w ostatnich latach, kiedy poke zrobiło się popularne, robi się je i z innymi rybami, takimi jak  tuńczykiem żółtopłetwym, łososim czy różnymi skorupiakami. W tradycyjnie przygotowanym poke, zdecydowanie dominować będą japońskie czy też azjatyckie przyprawy. Ale  nie używa się ich dużo, bo poke to danie rybaków. W wersji hawajskiej ich nie znajdziemy. Poke nie jest trudne do wykonania, co się w nim znajdzie, to w sumie kwestia naszego smaku i wyobraźni. To na co jednak trzeba przede wszystkim zwrócić uwagę, to jakość ryby używanej do jego przygotowania. Najlepiej, kupować rybę przeznaczoną na sushi/sashimi w sklepach azjatyckich. Kupując rybę, należy pamiętać, że rybę na surowo można jeść dopiero po jej uprzednim zamrożeniu w temperaturze -4 F/-15C na minimum 7 dni lub -31F/-35C na 15 godzin. 

Kokosowe miso curry z łososia

Kiedy pierwszy raz jadłam to danie, nie tylko poznałam coś nowego smakowo, ale i przy okazji dokształciłam się. Pierwszym moim skojarzeniem, jak i u wielu osób, było bowiem - a gdzie jest curry? A curry to nie tylko przyprawa hinduska. Curry wywodzi się od tamilskiego kaṟi, które oznacza sos lub przecier do ryżu z liści drzewa curry. O ile w Indiach najczęściej jest to mieszanka przyprawowa, której smak wyznacza rejon tego kraju, tradycja, nawyki rodzinne, a nawet religia. Ale już poza Indiami, mianem curry określa się rodzaj dań z mlekiem kokosowym , serwowanych z ryżem. I tak dokładnie jest w tym przypadku. Tak więc nie znajdziemy tu smaku hinduskiego curry. Natomiast wyczuć można w nim mleko kokosowe, imbir, czosnek i miso. Podawać można z ryżem, pieczywem, kuskus czy komosą ryżową (quinoa).

Makaron penne z łososiem i pesto

Nie jest to danie jednogarnkowe, ale jest to danie na obiad jednomiskowy. I do tego szybki w przygotowaniu. U nas pojawił się wtedy, gdy w ramach urozmaicenia życia rodzinnego w okresie pandemii, zaproponowałam by każda panna robiła  jeden obiad w tygodniu. I tak się zaczęło. Nagle, obok lubianych prostych dań z naszego repertuaru, pojawiły się dania inspirowane tym, co znalazły gdzieś w internecie. Nie zawsze były robione tak jak to podawał przepis, ale zupełnie nam to nie przeszkadzało, gdyż i tak były to nowe propozycje smakowe.

Serek łososiowy

Nigdy wcześniej serek łososiowy tak nie zachwycał jak ostatniej wiosny. Może dlatego, że przymuszeni do siedzenia w domu jadaliśmy inaczej lunche i śniadania. Jaka by nie była przyczyna, żadna jego ilość nie była zbyt duża. Znikał zanim jeszcze zdążyłam odłączyć blender, bo zawsze znalazł się jakiś turkuć podjadek, który postanawiał przeprowadzić kontrolę jakości. 😉 A potem uznawał, że nie złapał smaku... i ponownie próbował. 
Taki serek oczywiście można kupić gotowy, ale my go robimy sami. Za pierwszym razem, po to by zagospodarować resztki. A kiedy się okazało, że ten sklepowy odpada w przebiegach, to już celowo. Próbowałam robić go w różnych wariantach serowych i przyznam, że jednak musi być robiony na bazie serka Philadelphia. Dodaję też nieco naturalnego jogurtu greckiego, co nie tylko podnosi walory smakowe, ale i ułatwia mieszanie składników. No i łosoś - nie może być byle jaki. Musi być dobry i według mnie najlepiej gdy jest to łosoś wędzony na zimno (szklisty). To on nada serkowi pięknego koloru. 

Łosoś w słodko-ostrej marynacie

Szukam nowych smaków łososia. Gości on u nas na stole dość często - szczególnie teraz w sezonie i przyznam, że nie mam ochoty jeść ciągle tak samo robionego. Tym razem więc spróbowałam pieczonego w słodko-ostrej zaprawie a la  Był ciekawy w smaku, a papryczka chilli dodała smaku. Nie był wcale zbyt ostry - nawet dla dzieci, które nie przepadają za ostrymi potrawami. Wręcz nawet jedno z dzieci wydało masę ochów i achów na temat łososia i uznało, że to najlepszy łosoś pieczony jakiego kiedykolwiek jadło. 😉
Sos do marynowania można kupić gotowy, a można też zrobić samemu. Ja posłużyłam się przepisem Oksany z iFoodreal. Ona co prawda piekła łososia na grillu i na deseczka cedrowych, a ja po prostu w piekarniku. I wyszedł bardzo dobrze. 

Łosoś pieczony w całości

Do łososia nie trzeba nas przekonywać. Pod różnymi postaciami gości on u nas w domu dość często. Rzadko jednak zdarza mi się robić łososia w całości.Teraz jednak nie sposób się oprzeć tej okazji, zwłaszcza, że nadszedł ten okres, kiedy w sklepach pojawiły się dzikie łososie w dużych ilościach i sensownych cenach. A wszystko dzięki temu, że łososie właśnie przemieszczają się między oceanem i rzekami. Sezon migracji łososi to gratka nie tylko dla tych, którzy sami łowią/łapią łososie, ale i dla zwierząt - niedźwiedzi czy orłów. A i smakosze łososi, wyczekują na na ten okres z utęsknieniem. I rzeczywiście - takiej różnorodności łososi w sklepach czy na targach nie ma w żadnym innym momencie. Największą popularnością cieszy się tzw. Copper River salmon, czyli łosoś wyłowiony z rzeki Copper na Alasce. Jest on uznawany za najlepszego niezależnie od gatunku (Coho, King czy Chinook), ze względu na to iż sama rzeka, w której pływał jest bogata w minerały, a jej bardzo niska temperatura sprawia, iż łososie w niej pływające są znacznie tłustsze. Dzięki temu ich mięso jest delikatniejsze i w czasie pieczenia, grillowania czy wędzenia nie wysycha. 

Przekąski z wędzonym łososiem

Bardzo prosta w wykonaniu i smaczna przystawka - mini-kanapeczki z wędzonym łososiem. Można do nich wykorzystać małe kromeczki chleba lub krakersy o dowolnym smaku. Podobnie rzecz ma się z serkiem - można użyć najzwyklejszego białego twarożku, typu Philadelphia, serka koziego lub serka smakowego - z czosnkiem, ziołami czy chrzanem. Serki mogą być gotowe (jak choćby czosnkowy czy chrzanowy Almette lub czosnkowy lub ziołowy Boursin). Serek można też przygotować samemu wedle własnych upodobań. Najważniejsze jednak jest to, by naszykować dużo takich kanapeczek, bo po prostu same wchodzą do buzi. Szczerze mówiąc nie widziałam nigdy by zostały, niezależnie od tego ile się ich zrobiło. 

Quiche łososiowy

Quiche i tarty dość często goszczą u nas w domu. Niemal każda impreza towarzyska oznacza, że pojawią się one na stole, zwłaszcza, że są lubiane i niekłopotliwe w przygotowaniu. Ciasto często robię w większej ilości i zamrażam w mniejszych porcjach, co oznacza, że zwykle muszę przygotować tylko nadzienie. Quiche i tarty są łatwe do odgrzania, a podane w chłodniejsze dni z kubkiem ciepłego barszczu rozgrzeją nas i pożywią. Stąd też eksperymentuję z różnymi nadzieniami, by nie podawać ciągle tego samego quiche'a. Poszczególne składniki tego quiche'a doskonale się uzupełniają, a jedynie łosoś delikatnie nad wszystkim dominuje, nadając całości smak i charakter.

Zapiekanka z wędzonym łososiem i szparagami

Zawsze gdy mam jakąś imprezę czy większe spotkanie, lubię przygotować potrawy, które nie wymagają ode mnie stania nad nimi w trakcie gotowania czy podgrzewania. Stąd kolejna zapiekanka. Z tym czego u nas nie brakuje - z wędzonym łososiem i ze szparagami. Takiej kombinacji jedynie najbardziej wybredni malkontenci kulinarni będą narzekać na to danie.
Do przygotowania tej zapiekanki używam łososia wędzonego, gdyż nadaje on wspaniały smak zapiekance, ale sądzę, że spokojnie można przygotować tę zapiekankę z surowym łososiem. 

Zapiekanka z łososiem i pomidorami

Bardzo lubię zapiekanki z makaronem. Dzięki nim obiad można przygotować szybciutko, a na większe spotkania są wręcz idealne, bo można je naszykować wcześniej, a potem tylko upiec. Szanse na to, że z tej zapiekanki cokolwiek zostanie na dojadanie są dość znikome. Dzięki temu, że wykorzystane w niej są  składniki, które nie są surowe, nie trzeba nawet jej zbyt długo piec. 

Kotlety mielone z łososia i dorsza (lub innej białej ryby)

Czasem nachodzi nas ochota na rybę podaną w inny sposób niż dotychczas; albo znajdujemy w lodówce kawałek ryby zbyt mały by użyć go na obiad dla rodziny, ale idealny by - w połączeniu z innymi składnikami - zrobić z niego danie. I tak właśnie było w przypadku powstania tych kotlecików. Każdej ryby było zbyt mało na "samodzielne danie", ale razem w odpowiedniej ilości na kotleciki, które świetnie się sprawdziły na obiad. 

Sashimi z łososia z imbirem i gorącym olejem sezamowym

Kolejna propozycja sashimi - tym razem z łososia. Jak w przypadku innych ryb, łosoś powinien być dobrej jakości i bardzo świeży. Inaczej będziemy ryzykować nie do końca pożądane efekty smakowe. Dlatego, najlepiej więc kupić go w sklepie azjatyckim, gdzie będzie odpowiednio sfiletowany i dobrej jakości. To przy okazji zaoszczędzi nam czasu na przygotowanie sashimi, gdyż będzie on odpowiednio sprawiony i pozbawiony wszelkich niepożądanych części.
Tim Cushman, uważany za mistrza w przygotowaniu surowych ryb,  najpierw doprawia sashimi z łososia wszelkimi przyprawami, a na końcu polewa go gorącym olejem sezamowym. Dzięki temu zewnętrzna jego warstwa jest lekko "podgotowana", a cała reszta surowa. Nadaje to sashimi doskonałego smaku. 

Tatar z łososia

Lato i dostęp do świeżych ryb sprawiają, że chętniej się próbuje się potraw z surowych ryb. A i w upalne dni chętniej się je coś lżejszego od smażonych czy pieczonych. Na tatara z łososia już od dawna mieliśmy ochotę, ale czekaliśmy na świeże, dzikie łososie. Tak jak bowiem w przypadku klasycznego tatara z wołowiny, i ten musi być zrobiony z najwyższej klasy świeżych produktów. Naszego tatara przygotowałam z alaskańskiego dzikiego łososia odmiany sockeye. Sockeye w języku indiańskim oznacza czerwoną rybę; i rzeczywiście ten właśnie gatunek ma znacznie ciemniejszy kolor mięsa niż inne odmiany łososia. W odróżnieniu od tatara wołowego, do tatara z łososia od razu dodaje się część przypraw i dodatków; pozostałe podaje się osobno - tak jak w przypadku klasycznego tatara. Dlatego też w przepisie nie podaję precyzyjnie ich ilości - wszystko zależy od naszego gustu i smaku. Ale wartu pamiętać, żeby nie przesadzić z doprawianie, gdyż zawsze można to zrobić już na talerzu. Tatar nie powinien być zbyt długo przechowywany, więc jest to raczej danie do zjedzenia krótko po przygotowaniu. 

Wędzony łosoś

Pojechaliśmy na kilka dni na półwysep Olympic, w okolic Forks i La Push. Mieliśmy nadzieję, że znowu uda się nam kupić u Indian wędzonego łososia. Ale niestety nie był to dobry moment - trwała właśnie krótka przerwa w połowach i Indianie nie mieli łososia. A nie ma nic gorszego niż się nastawić na coś, by potem się przekonać, że to się nie uda. W tej sytuacji, nasze zaostrzone na wędzonego łososia apetyty należało zaspokoić czymś równie satysfakcjonującym. Ponieważ nasz grill ma funkcję wędzenia, postanowiliśmy spróbować uwędzić łososia samemu. Efekt przeszedł moje wszelkie oczekiwania. Był to zupełnie inny łosoś niż te, które do tej pory jadaliśmy - mocno brązowy z wierzchu, ale nie spalony, z delikatnie słodkawą skórką, soczysty w środku, wręcz rozpływający się w ustach. Wędzony był na drewnianej deseczce cedrowej (cedar grilling plank). Krótko po zdjęciu go z grilla, został jeden mały kawałek, mimo iż wszyscy byliśmy już po obiedzie. W przygotowaniu naszego łososia pomogły te dwa filmiki: Film 1 i Film 2.