Sernik z żurawiną i pomarańczą

Mam słabość do serników. Uwielbiam je od dziecka. Jedyne jakich nie lubię, to te ze spodem z ciasta - jeśli taki dostanę, to łatwo będzie zgadnąć, na którym talerzyku go jadłam. Od kiedy pamietam, lubiłam też pomagać przy ich robieniu, bo często było to warunkiem ich pojawienia się w domu. Z zapałem mieliłam ser w maszynce do mielenia, ale nie elektrycznej, tylko takiej staromodnej. Z równym zapałem ucierałam masę w makutrze, przy okazji ukradkiem ją  podjadając, znaczy próbując czy już jest dobra. 😉 Tak swoją drogą - dzisiaj mało kto pamięta takie wynalazki jak makutra, która kiedyś była obowiązkowa w każdym domu, by właśnie ucierać w niej ciasta. Dzisiaj hop-siup wszystko wskakuje do misy miksera planetarnego i samo się uciera. Brzmię jak staruszka z innej epoki, ale przyznam, że choć nie do końca lubiłam atmosferę przedświąteczną z powodu - nazwijmy to umownie - nadmiaru stresu i emocji, o tyle z dużym rozrzewnieniem wspominam pomoc przy szykowaniu specjalnych dań, takich jak sernik czy tort makowy. Wtedy nauczyłam się je robić, a podjadanie czy "wylizywanie makutry" było nagrodą za pomoc. A było co wylizać bo na szczęście nie używano wtedy szpatułek takich jak dzisiaj, które pozostawiają niemal czyste naczynia. Wspomnienia na bok, a my wracamy do sernika. Korciło mnie zrobienie sernika z takim właśnie wierzchem. Robiłam już wcześniej serniki z polewą żurawinową, serniki z duszonymi śliwkami i brzoskwiniami na pożegnanie lata, serniki z marakują czy też serniki z pomarańczą, czemu więc nie z właśnie żurawinami i pomarańczą. Zdaje się to być kwintesencja świątecznych smaków. Do tego pieczenie sernika w kąpieli wodnej sprawiło, że udają się za każdym razem. To się nie może nie udać. 

Sernik lwowski

Od kiedy zainteresowałam się kuchnią ukraińską, już kilka razy przymierzałam się do zrobienia sernika lwowskiego, zwłaszcza, że uwielbiam serniki. Ale jakoś cały czas nie wychodziło mi to i w efekcie minęły dwa lata od mojego poprzedniego dużego ukraińskiego gotowania. Ale w tym roku, korzystając z tego, iż ukraińska Wielkanoc przypada nieco później niż nasza polska wykorzystałam ten fakt na upieczenie sernika lwowskiego. I przyznam, że niewiele się on różni od mojego. Robi się go praktycznie jak ten, który znam jako wiedeński, tyle że w pierwotnej wersji, czyli z dodawaniem żółtek i białek osobno. Białka dodatkowo ubijamy na pianę. Nieco odzwyczaiłam się od tej metody, ale ... w końcu właśnie tak latami piekłam swój sernik, więc nie mogło być tu klapy i zaskoczenia smakiem. 

Sernik wiedeński pieczony w kąpieli wodnej

Sernik wiedeński to król serników. Jego się nie da pobić. Jest idealny w smaku i bez żadnych wtrętów takich jak spód, które według mnie niszczą serniki. Kiedyś nawet zażartowałam, że właśnie ten spód w serniku krakowskim sprawił, że król Zygmunt III Waza, po tym jak go w dawnej stolicy uraczono takim sernikiem, czym prędzej przeniósł stolicę do Warszawy, gdzie jedzono prawdziwy sernik a nie oszczędnościowy. 😉  No tak, ale to oczywiście żarty i kwestia gustu. 
Od jakiegoś czasu piekę serniki w kąpieli wodnej i przyznam, że jest to świetna metoda. Aż dziwię się, że wcześniej nie zaczęłam tego robić. W końcu nadszedł czas wypróbować takie pieczenie w przypadku sernika wiedeńskiego. Wychodzi idealny pod każdym względem, bo do wszystkich swoich walorów z tradycyjnego pieczenia ma jeszcze i to, że jest prosty jak blat i nie zapada się ani troszkę. 

Sernik baskijski

W końcu i ja poddałam się modzie i zrobiłam sernik baskijski. Jest to sernik bez kompleksów - spieczony od góry, zapadnięty, niekształtny i popękany. I pomyśleć ile człowiek się naszarpał i nastresował w przeszłości, by nauczyć robić dobry sernik, a potem taki kulfon robi furorę 😉 No a co najważniejsze - z definicji  nie ma spodu!!!!!! Zawsze mówiłam, że spód w serniku to jakiś wynalazek oszczędnego, by nie powiedzieć skąpego Krakusa, który żałował sera i nawalił ciasta na spód i na kratkę na górę sernika, po czym obwieścił, że to jest sernik krakowski. Nic dziwnego, że jak króla poczęstowano takim cudem to od razu przeniósł stolicę do Warszawy!!!!!! 😉 Ale żarty na bok. Trzeba przyznać, że nie dziwię się, iż sernik baskijski zrobił furorę. Jest kremowy i dosłownie rozpływa się w ustach; nie wymaga wielkich umiejętności by go zrobić i bez wielkiego wysiłku udaje się. Celowo jest "przypalony" z góry - mniej lub bardziej, a w środku mniej lub bardziej ścięty.  

Sernik z polewą żurawinową

O ile nie lubię sernika z zapieczonymi w nim brzoskwiniami, o tyle bardzo smakują mi serniki z owocami na wierzchu. Mogą być to kawałki owoców lub - jak w tym przypadku, gęsta owocowa, wyrazista w smaku polewa. Ten sernik to kwintesencja smaków świątecznych.  Łączy w sobie lekkość smaku sernika ze świątecznymi nutkami żurawin, cynamonu i goździka w tle. Warstwa kwaskowatych żurawin świetnie balansuje słodkość sernika. W okresie świątecznym to idealna pod każdym względem kombinacja. Warto wypróbować taki sernik, zwłaszcza, że nie jest on specjalnie pracochłonny, a z pewnością przypadnie do gustu. Z pewnością w okresie świątecznym będzie doskonałą odmianą od królujących na stołach ciast piernikowych czy z makiem.

Sernik na zakończenie lata z duszonymi śliwkami i brzoskwiniami

Nie jestem fanką sernika z brzoskwiniami. Jest to dla mnie tak samo niepotrzebny wtręt jak spód sernika. Zjeść można, ale bez tych dodatków sernik byłby lepszy. 😉 Ale czym innym jest sernik z owocami będącymi częścią masy serowej, a czym innym ten, w którym owoce są wcześniej przygotowane i wyłożone na wierzchu. Brzoskwinie i śliwki pieczone lub podduszone z dodatkiem cytryny i wanilii same w sobie są pysznym deserem lub dodatkiem do lodów. Czemu więc nie spróbować ich w wersji sernikiem? Idealnym do takiej kombinacji wydał mi się sernik, który oryginalnie piekłam z marakują. I faktycznie! Wyszedł bardzo smaczny sernik z owocami. Na zakończenie lata. Lub początek jesieni. 

Mini serniczki cytrynowe

Jako mała dziewczynka chciałam na różne okazje rodzinne szykować jakieś smakołyki dla solenizantów czy jubilatów. Z przejęciem przeglądałam książkę z przepisami "Smacznie i zdrowo od rana do wieczora". W odróżnieniu od babcinej "Kuchni polskiej", z rycinami, w tej były kolorowe zdjęcia aranżacji jedzenia - zwykle takich większych, np. na prywatki czy przyjęcia. Na każdej niemal fotografii, był jakiś deser lub ciasto. Po dwóch spektakularnych wpadkach z ciastem dla taty, zostało mi zabronione samodzielne pieczenie czy gotowanie. Gdzieś w okolicach siódmej klasy, dostałam przyzwolenie na samodzielną działalność kulinarną. Wtedy pamiętam próbowałam zrobić uszka - ciasto, choć robione z przepisu, było tak twarde, że nie zdołałam go wyrobić i tata przyszedł z odsieczą. I choć powoli dochodziłam do wprawy z samodzielnym gotowaniem, to przerażała mnie myśl o tym, że coś zmarnuję, coś mi nie wyjdzie i podpadnę. Gdybym wtedy znała takie przepisy jak ten.... Podarowałabym takie serniczki komuś, tak jak te dostałam od moich dzieci na Dzień Matki. I tak jak one cieszyła się z tego, że tak smakowały. 

Mini-serniczki w szklance to idealny, prosty w wykonaniu deser na każdą okazję. Można je przygotować na krótko przed podaniem - co prawda wymagają spędzenia nieco czasu w lodówce, ale z pewnością mniej niż zajmuje zrobienie regularnego sernika. 

Serniczki wykonuje się z prostych składników - jego podstawę stanowi serek typu Philadelphia. Jego naturalna konsystencja sprawia, że nie potrzeba serniczków zestalać żelatyną. Po kilku godzinach w lodówce, są idealne. Do dekoracji można wykorzystać dowolne owoce - wystarczy puścić wodze fantazji. Mogą być to owoce surowe, a może być i frużelina. W każdej wersji będzie to świetne uzupełnienie mini-serniczków.

Sernik z marakują

Nie wiem czy to z racji Nowego Roku w chińskim kalendarzu czy też na stałe, ale nagle pojawiły się butle purée z marakui z miodem. Puree wygląda rewelacyjnie, a w środku pływają pestki. Liczyłam, że ta zastąpi ciężko zdobywane owoce lub ich miąższ. No ale niestety nie ma lekko. Choć purée jest dobre i nie przytłoczone miodem, to niestety znacznie słodsze niż takie wydobyte z owoców. Do Pavlovej raczej się nie nada z racji słodkości, ale do przystrojenia innych deserów na pewno.  Na przykład sernika z marakują!  Kombinacja idealna. Robiłam nie raz mus z marakui oparty na kremówce, czemu więc nie spróbować sernika, który sam w sobie jest pysznym ciastem. I choć nie przepadam za sernikiem z brzoskwiniami (by nie powiedzieć, że go nie lubię 😉), to wersja marakujowa sernika zapowiadała się świetnie. Pokombinowałam nieco z przepisami jakie znalazłam i wyszedł przepyszny sernik - kremowy, rozpływający się w ustach i z tropikalną nutką. A purée użyte do wykończenia okazało się być idealne. 

Sernik marakujowy na zimno z z musem owocowym

Zrobiło się ciepło, a w weekend nawet gorąco. Nie ma więc chyba lepszego deseru jak sernik na zimno. Tym razem nieco innego, bo przełożonego musem owocowym. W sezonie owoców nie sposób ich nie wykorzystać - teraz są te najlepsze, lokalne.

Kombinacją owoców jagodowych i kwaśnej marakui bardzo mi pasuje i doskonale się balansuje smakowo. 

Przygotowanie tego ciasta należy zacząć od zrobienia musu - ten dłużej zastyga i jego wykonanie jest bardziej pracochłonne. Twarożek zastąpiłam greckim jogurtem Fage, który smakuje jak serek homogenizowany, którego używałam w Polsce do serników na zimno. 

Sernik na zimno z truskawkami i polewą malinowo-truskawkową

Latem sernik na zimno z dodatkiem świeżych owoców sezonowych, a szczególnie aromatycznych truskawek, to chyba najsmaczniejszy deser. Pomimo używania śmietany kremówki jest lekki i delikatny - przynajmniej smakowo, bo kalorycznie, to może niekoniecznie. Na łeb na szyję bije wszelkie ciężkie ciasta i desery tortowe. Nic więc dziwnego, że przepisów na serniki na zimno jest ogromna ilość. Chyba każda pani domu ma swój ulubiony przepis na sernik. Nie dziwi też więc i fakt, że na każdej letniej imprezie sernik na zimno znika nie wiadomo kiedy. I tak było w przypadku tego sernika z truskawkami, zwłaszcza, że smaku dopełniała pyszna polewa malinowo-truskawkowa. Po prostu pycha!

Sernik wiedeński

Taki sernik zawsze pojawiał się w naszym domu na Wielkanoc. To była specjalność mamy, która tak na dobrą sprawę nie piekła innych ciast. Ser był przepuszczany przez maszynkę trzy razy. Masa serowa przygotowywana w makutrze i ukradkiem podjadana paluchem maczanym w masie. Białka ubijane trzepaczką przez tatę, bo tylko on miał wytrwałość i siłę w rękach, by piana była naprawdę sztywna. No i bakalie, olejek waniliowy. Ten rytuał powtarzał się co roku i co roku sernika było za mało. A potem czekało się na kolejną Wielkanoc i na kolejny najlepszy sernik. Być może dlatego, że moim ulubionym sernikiem zawsze był ten wiedeński, do dzisiaj nie jem spodów w serniku - zostawiam je zawsze na talerzyku, czasem ku zdziwieniu/zgorszeniu innych. A ja ich po prostu nie lubię. Sernik musi być sernikowy od góry do dołu - 100% sernika w serniku. 😉
Ten przepis jest nieco inny - głównie dlatego, że nie ubija się piany. Ale dzięki temu sernik praktycznie się nie zapada po upieczeniu. No i ma polewę, której nigdy nie miał nasz domowy sernik. Trzeba więc sernik chronić przed wszędobylskimi paluszkami miłośników czekolady. 

Sernik z ricotty

Chyba nie ma sernika, który by się prościej robiło. Dosłownie w kilka minut masa jest gotowa do pieczenia. To co lubię w tym serniku, to to, że nie opada i wiem od razu czego się spodziewać. Wiele innych serników w czasie pieczenia wzbudza nadzieję na wspaniały wypiek, po to tylko by rozczarować (wizualnie) po upieczeniu. Najprawdopodobniej wynika to ze zmniejszenia ilości białek przez co masa serowa nie jest tak bardzo nimi "napuszona".  Ponieważ ricotta jest nieco innym smakowo serem niż twaróg, do którego jesteśmy przyzwyczajeni, można ten sernik nieco zakwasić cytryną by czuć w nim było lekki kwasek. Ale według mnie nie jest to konieczne. 

Tiramisu z marakują

Prawdziwy Włoch pewnie uznałby to za profanację, bo przecież tiramisu to ciasto z biszkoptami nasączonymi kawą. Myślę jednak, że po spróbowaniu tego ciasta zmieniłby zdanie. Jest bowiem doskonałe - kwaskowata marakuja świetnie komponuje się ze słodką masą serową. Pomysł na takie połączenie nie był mój - inspiracją był przepis z blogu Laylity. Uważam jednak, że mój przepis na tiramisu jest lepszy i dlatego pozostałam mu wierna, zastępując jedynie poncz kawowy marakujowym. Efekt był rewelacyjny i zanim się zorientowałam, robiłam kolejną porcję tiramisu. Ciasto należy zrobić jeden dzień przed podaniem - musi ono postać minimum 12 godzin, by biszkopty dobrze nasiąkły, a całość się "przegryzła". 

Sernik na zimno z marakują (passion fruit)

Nawet nie pamiętam, kiedy pierwszy raz spróbowałam marakuję. Pamiętam natomiast, że zawsze mi smakowała i że zawsze podobała mi się jej nazwa. Nie wiedziałam wtedy, że to jedna z wielu nazw - oprócz nazwy marakuja, znana jest też pod nazwami passiflora, granadilla i męczennica jadalna. Po latach odkryłam marakuję na nowo - najpierw na Hawajach, gdzie piłam sok z niej zrobiony, w jogurtach Chobani, a przede wszystkim w czasie ostatnio odbytej podróży do Meksyku. Czas więc było wykorzystać marakuję w kuchni w różnych potrawach. Najprościej było zrobić sernik na zimno - nieco na wzór serników z mango. Marakuja wmieszana w masę serową doskonale się z nia skomponowała smakowo, zaś zrobiona na jej bazie kwaskowata galaretka balansowała słodką masę serową. Oczywiście idealne byłoby przystrojenie całości masą z marakui wraz z pestkami, ale można też spokojnie dekorować innymi owocami. 

Malinka po raz drugi

Malinkę z przepisu Ewy robiłam wiele razy.   Kojarzy mi się z zakończeniem roku. Przez wiele lat  ją brałam do Szkoły Polskiej w Seattle właśnie na poczęstunek w dniu zakończenia roku - zawsze w największej formie, choć i tak "śmierdziała malizną". Tym razem jednak zmieniłam przepis na spód  - czekoladowy wydał mi się  rewelacyjną kombinacją  z malinami. I trafiłam, bo z czekoladowego spodu nie został nawet okruszek, a ze zwykłego często zostawały cale kawałki. 

Sernik na zimno o smaku mango

Mango z jogurtem to żadna nowość – wszak to mango lassi. Dlatego ten sernik wpadł mi w oko. Wątpliwości budził tylko dodatek mleka kokosowego – niemal w takiej samej ilości jak serka. Nie przepadam z kokosem (z bardzo małymi wyjątkami). Jednak zaryzykowałam – głównie pod wpływem porady autorki przepisu.  Początkowo wyraźny smak kokosa mi przeszkadzał, ale kolejnego dnia zdawał się złagodnieć na tyle, by  stać się tolerowalnym. Mimo wszystko, warto jednak je wyeliminować, a przynajmniej ograniczyć - zwłaszcza jeśli kokos nas drażni.

Kwiatki i kolorowy sernik na Dzień Matki

Piękne kwiaty w moim ogrodzie

Kwitną dzisiaj od rana.

Wspaniały bukiet przez nas zrobiony

dostanie kochana mama.

Stokrotki, konwalie, róże, żonkile,

bratki, bez, bławatki

w olbrzymim wazonie świeże, pachnące,

będą na Święto Matki.

W maju kwitną chyba wszystkie najpiękniejsze kwiaty - konwalie, bzy, peonie, róże... Nic dziwnego, że to właśnie w maju przypada Dzień Matki - nie tylko w Polsce, ale i w USA czy we Francji. 

Wiosną też aż się chce jeść lżejsze ciasta - choćby takie jak sernik z galaretką. To jedno z prostszych ciast jakie można zrobić. Ten sernik dostałam na deser w Dniu Matki. :) W Polsce do robienia zimnych serników używałam twarożków homogenizowanych, a tu jogurtów - albo naturalnych, albo vanana z Trader Joe's. Doskonale też nadaje się zwykły ser biały, tyle że musi być po prostu dobrze zmielony. Można je zrobić jednokolorowe lub wielokolorowe. Można też zrobić białe używając żelatyny zamiast galaretek. Można też w warstwę serową włożyć owoce. 

Ten sernik, taki właśnie kolorowy, przywołuje moje najmilsze wspomnienia dzieciństwa. I mleczarnię na Freta, na starym mieście, gdzie sprzedawano podobny deser. Chadzałam tam z Babcia Ireną niemal codziennie, ale sernik był rarytasem od święta. Nie jadło się go codziennie. Ten sernik, smakował jak tamten sprzed lat.

Tartoletka z owocami leśnymi

Nie lubię ciast na spodach biszkoptowych czy kruchych. Według mnie to super sposób na zniszczenie sernika. Ale czasem takie spód może nie tyle jest potrzebny, ile pasuje i nie psuje smaku.  Jedno spojrzenie na fotografię z tym ciastem i wiadomo było,  że warte będzie wypróbowania. I faktycznie. Robi się dość szybko, mimo iż etapami. Jest smaczne i dość lekkie. I warstwa sera, i galaretka z owocami  - myślę, że pasować będą wszelkie, a nie tylko leśne - sprawiają, że spód z biszkoptu zupełnie nie przeszkadza i nie wydaje się suchy. 

Pascha

Pascha to jeden z najlepszych deserów serowych jakie podaje się na Święta Wielkanocne. Może dlatego, że pascha serwowana jest w zasadzie raz w roku...

Jadłam i robiłam wiele pasch. Praktycznie wszystkie zaczynały  się od sera. Tymczasem, najlepszą paschę robiła Lilka W. Z tego przepisu wychodzi po prostu rewelacyjna - delikatna, sycąca. Pięknie żółta od jajek i ze wzorkiem gazy czy ściereczki odciśniętym na jej powierzchni. Mimo iż nie brakuje w niej bakalii, takich jak rodzynki, skórka pomarańczowa czy czekolada, to nie jest za słodka; jest po prostu taka jak powinna być. 

Sernik wyśmienity Teresy

Na Wielkanoc sernik musi być. A wyśmienity sernik robiła Teresa. Ot, tak od niechcenia. Był wilgotny i puszysty. Bez ciastowego czy herbatnikowego spodu, który w serniku tylko przeszkadza. Ser od góry do dołu. A na górze polewa czekoladowa 

Obok takiego sernika nie sposób było spokojnie przejść - zawsze kawałeczek lądował w buzi, a sernik nie wiedzieć kiedy znikał co do okruszka. Czasem bałam się, że nie dotrwa do świąt. 

Taki sernik jest prawdziwie odświętny. Wielkanocny. 

Wyjedżając Teresa zostawiła notatki jak zrobić jej sernik, żebym zawsze mogła go upiec. Nie mam zeszytu z notatkami po babci czy cioci. Ale mam takie karteluszki z przepisami potraw, które najbardziej polubiłam. Przechowuję je w mojej najstarszej Kuchni Polskiej. Kiedy patrzę na notatki Teresy, nie mogę się nie uśmiechnąć, gdy widzę jej ostatnie  zdanie "Smacznego, lizać palce, poemat". Tak właśnie często mówiła o pysznościach.