Sałatka z gruszkami i serem pleśniowym

Kombinacji sałaty lub mieszanki sałat z gruszkami, serem pleśniowym i orzechami chyba nie da się pobić. Dla mnie to jedna z najlepszych mieszanek smakowych - delikatność sałaty, lekka słodycz gruszki, ostrość sera i chrupiące orzechy rzec by można głaszczą nasze kubki smakowe. Do tego sos - słodko-kwaśny podkręcony delikatnie musztardą, która nie tylko - wraz z miodem - nadaje aksamitnej konsystencji, ale i delikatnie nadaje jej ostrości.  Sałatka ta jest świetna jako przystawka lub część większego posiłku, podana na przykład z grzankami lub focaccią. 

Bourdaloue czyli tarta migdałowo-gruszkowa

Francuskie ciastka morelami (i kremem migdałowym) oraz z ciastka z kremem migdałowym, brzoskwiniami i śliwkami zawsze nam bardzo smakowały. Nic więc dziwnego, że tarta z kremem migdałowym i gruszkami, czyli tarte amandine aux poires  lub po prostu Bourdaloue, to miłość od pierwszego wejrzenia, a właściwie pierwszego kęsa. Dawno temu w Trader Joe's podobna tarta była do kupienia w wersji mrożonej - prosto z Francji. Piekło się ją pół godziny i siup - na stół wjeżdżało pycha ciasto. Niestety jak to bywa z dobrymi rzeczami, w pewnym momencie znikła i już nigdy nie wróciła.  Czas więc było samemu ją zrobić. Jest pyszna! Intensywna i bogata w smaku, idealnie pasująca do gorącej gorzkiej herbaty, zwłaszcza w szary, jesienny wieczór kiedy potrzeba nam czegoś ekstra smakowitego. 

Przepis na tartę wymyśliłam sama. Wykorzystałam bazę z ciasta na babeczki i mazurki, a masa migdałowa na wzór tej, której używałam do ciasteczek z brzoskwiniami czy śliwkami. No i gruszki - dojrzałe, choć jędrne. Całość rozpływa się w ustach i nawet nie wiadomo kiedy sięga się po drugi kawałek. 

Gruszki w cieście francuskim

Absolutnym hitem gruszkowym w naszym domu zawsze były gruszki w kruchym cieście. Zazwyczaj, kilka dni po naszej corocznej wyprawie na jabłka i gruszki do Peshastin, WA pojawiały się na deser lub uzupełnienie lżejszego obiadu. Właśnie z myślą o nich, w Peshastin kupowaliśmy różne gruszki, zawsze najtwardsze jakie się dało, by spokojnie dojrzały w domu i nadawały się do pieczenia. Bo takie gruszki, podane z bitą śmietaną, lodami czy nawet tylko posypane cukrem pudrem są po prostu rewelacyjne. Smakują i na gorąco, i na zimno. Ale... No właśnie jest jedno ale, gdyż ten przepyszny deser zawsze był dość pracochłonny. W efekcie często był to deser jedzony raz do roku, choć mieliśmy ochotę na więcej. Ta wersja, w cieście francuskim jest równie pyszna. Mając możliwość kupienia ciasta francuskiego stały się one łatwiejsze do zrobienia, choć zwykle to właśnie ciasto francuskie jest trudniejsze do zrobienia niż kruche ciasto. Ot, taki paradoks francuski. 😉

Gruszki w zalewie waniliowej

Do ciast. Do deserów lub na deser, bez niczego. A nawet jako dodatek do sera pleśniowego. Korzystając z sezonu, takie gruszki po prostu warto zrobić. Są przepyszne i warto mieć ich troszkę, mimo iż gruszki przecież można kupić cały rok. Jednak te jesienne, kupowane w sadach są najlepsze. 

Kiedy robiłam te gruszki przypomniało mi się, jak wiele lat temu byłam w Krakowie. Mój kuzyn, Bogdan, właśnie się ożenił z Olą. Z Olą od razu przypadłyśmy sobie do serca, bo fajna z niej dziewczyna i uważałam, że Bogdanowi poszczęściło się. Nawet ja, wtedy jeszcze dość młoda i niedoświadczona, zauważyłam, że moja ciotka usiłuje z nią rywalizować na każdym kroku. Bardzo mnie to śmieszyło, mimo moich raptem dwudziestu lat, ale co zrobić. Tak było. Kiedy byłam u cioci kilka dni, pierwszego dnia zrobiła ona obiad. Po obiedzie była herbata. I super. Czasy ciężkie, nikt nie oczekiwał frykasów i wielodaniowych uczt. A poza tym ciocia świetnie gotowała, więc obiad był deserem. Wtedy z podziwem patrzyłam jak w jej drobnych rękach wszystko śmiga jak szalone i powstaje makaron domowy do łazanek. Pierwszy raz taki jadłam! Byłam pod ogromnym wrażeniem! A potem ciocia zrobiła inne smakowitości - nawet najskromniejszy obiad był u niej przepyszny. Wieczorem wpadła Ola z Bogdanem. Dobrze nam się gadało, śmiało, żartowało, więc na następny dzień, Ola zaprosiła nas na powtórkę do siebie. Zrobiła smaczny obiad, a na deser podała budyń waniliowy. Na dnie każdej miseczki była gruszka - bardzo podobna do takiej jak tu robię. Kolejnego dnia u cioci był budyń na deser po obiedzie. Oczywiście z gruszką z kompotu na dnie miseczki. 😉 Kiedy szykowałyśmy z ciocią obiad, coś powiedziałam o budyniu, a ona spojrzała wymownie na mnie i skomentowała jakoś tam, ale wynikało z tego, że absolutnie nie może być gorsza. Dla jej syna nie była, co widać było zawsze - w tym i później. Małżeństwo Oli i Bogdana nie wytrzymało naporu cioci. A przyjaźń z Olą na szczęście została. 

Wracamy do gruszek, bo od nich się ta opowieść zaczęła. I robimy je, bo warto, mieć taki dodatek - w tym i do budyniu, jak u Oli. 😉 A jeśli nie mamy czasu na szykowanie przetworów, to można zrobić je poza sezonem, niejako na bieżące potrzeby, choć ja zrobiłam kilka słoików w dwóch podejściach, by później się nimi rozkoszować.

Bakalie korzenne w brandy do świątecznych wypieków

Doskonałe bakalie do piernika lub innych świątecznych ciast, takich jak choćby stollen. Od razu są przesiąknięte przyprawami. Tak na dobrą sprawę to mają wiele różnych zastosowań - czy to w ciastach, czy w deserach. Zamknięte w słoiczku świetnie się przechowują w lodówce nawet i kilka miesięcy. O ile oczywiście wytrwają tyle i nie zostaną wcześniej zjedzone lub zużyte do ciast i deserów. Aby nabrały smaku, trzeba je przygotować z wyprzedzeniem i pozwolić im postać ok. 2 tygodni. A potem już tylko rozkoszować się ich smakiem. 

Płatki owsiane

Płatki owsiane przeżywają swoiste odrodzenie. Po latach, gdy modne były najróżniejsze płatki śniadaniowe, nagle wróciły do łaski płatki. W wersji ciepłej i zimnej. Przyznam, że najbardziej lubię na ciepło -  tak jak robiła je babcia Regina. Tyle, że nie mam płatków górskich a różne inne. Tak więc używam i tradycyjnych płatków owsianych w wersji zwykłej i błyskawicznej, oraz tzw. steel cut oats, czyli owsa łamanego lub kaszy owsianej. Kiedy byliśmy w Londynie, spróbowaliśmy tego, co podawane było jako porridge. Może nie wygląda na zdjęciach jakoś  super zachęcająco, ale przyznam, że ta angielska owsianka była naprawdę smaczna. Oferowano wiele wersji - od słodkich po słone, z najróżniejszymi dodatkami, takimi jak banany, cynamon, czekolada, owoce. I nie była to wcale żadna wytworna restauracja, a zwykły bar szybkiej obsługi. No ale w kraju, gdzie jest kultura jedzenia płatków nie jest to dziwne. 

Robię płatki różne - najczęściej błyskawiczne. Ale też i czasem szykuję takie bardziej tradycyjne - gotuję je i przechowuję w lodówce. Sprawdza się tu świetnie przepis na angielski porridge wg przepisu April Bloomfield. Na śniadanie biorę ich porcję, podgrzewam z mlekiem i wzbogacam dodatkami - bananem, owocami jakie tylko mam pod ręką, suszonymi owocami  i bakaliami oraz orzechami i migdałami. 

Sok jabłkowo-gruszkowy

Po sokach marchewkowo-owocowych, typu "Kubuś", oto kolejna propozycja soku domowego. Tym razem jest to sok jabłkowo-gruszkowy z dodatkiem imbiru. Konsystencją przypomina nieco nektary - jest nieco gęstszy niż sok jabłkowy bez dodatków. Nie kryję, że soki owoce bardzo lubię, ale unikam ich ze względu na zawarty w nich cukier. Mimo iż jest on naturalny, jest to jednak jest to cukier. Ta mieszanka doskonale maskuje ostry smak imbiru, który ma wiele właściwości leczniczych, co w sezonie zimowym ma znaczenie. Sok jabłkowo-gruszkowy można też wykorzystać jako dodatek do innych soków - np. warzywnych, które są zdecydowanie zdrowsze, ale nie zawsze nam smakują w wersji solowej. Z sokiem jabłkowo-gruszkowym robią się łagodniejsze i znacznie przyjemniejsze do picia.

 

Naleśniki z gruszkami w sosie czekoladowym

Pod wpływem wakacji w Kanadzie i pozytywnych doznań smakowych w różnych restauracjach Montrealu i Quebecu postanowiliśmy odtworzyć jedną z potraw - naleśniki z gruszkami w sosie czekoladowym. W restauracji Le Bilig w Quebecu uraczyliśmy się naleśnikami w różnej postaci. Jedne z deserowych były właśnie z gruszką, sosem czekoladowym i lodami. Dla nas, ta wersja miała być pewnego rodzaju uproszczeniem naszych ulubionych gruszek zapiekanych w kruchym cieście - specjału kuchni francuskiej, pojawiającego się z rzadka na naszym stole. Z rzadka, bo przygotowanie tego deseru wymaga sporo pracy. I choć gruszki  podane na naleśnikach, z lodami i sosem czekoladowym też są dobre, to jednak nie oszukujmy się - nie zastąpią one tamtych, które są absolutnym przebojem każdej jesieni. Ale te również warto zjeść, choć jako zupełnie inne danie.

Pieczone gruszki z miodem

Zobaczyłam ten przepis na Facebooku - jak to bywa nagle wszyscy sobie go podawali. Wszystko wskazywało na to, że to prosty w wykonaniu i smaczny deser. Gruszki były w domu, więc można było spróbować. Wersja oryginalna z bitą śmietaną i serkiem mascarpone jest pyszna, ale super sycąca i dość ciężka. Dlatego wolę dać samą bitą śmietanę lub po prostu naturalny lub waniliowy jogurt grecki. Czy w wersji oryginalnej czy też w wersji zmodyfikowanej gruszki udają się znakomicie.

Brioszki z gruszkami i masą krówkową

Jesień króluje, a z nią królują jesienne smaki - jabłka i gruszki teraz najbardziej nam smakują i aż się prosi, by je wykorzystać do wypieków. Rzadko piekę ciasta z gruszkami, które wydają mi się zbyt delikatne do wielu wypieków. Ale jako nadzienie do bułeczek - czemu nie. Kombinację gruszkowo-krówkową podpatrzyłam u innych i postanowiłam sprawdzić efekty. Zwykle masa krówkowa używana jest w kombinacji z jabłkami - szczególnie kwaskowatymi. Jak się okazuje pasuje idealnie i do gruszek. 

W mojej wersji w roli głównej wystąpiły maślane bułeczki, brioszki,  nie raz sprawdzone i chętnie zjadane, szczególnie przez dzieci i szczególnie z nadzieniem z nutelli. Choć nie tylko. 

Pizza z serem pleśniowym i gruszkami

Jedna z ciekawszych pod względem smaku pizz. Nie wiem czy na pewno jadana we Włoszech, ale zupełnie nie przeszkadza mi, jeśli nie. Jest pyszna i warta zjedzenia. Kombinacja gruszek i pleśniowego sera typu gorgonzola, dodatkowo w towarzystwie prażonych orzechów włoskich nie może nie wypalić. Ta pizza po prostu musi się udać i smakować. No może nie dzieciom, bo dla nich może być zbyt wytrawna. Na ciasto został wykorzystany przepis na pizzę użyty do zrobienia pizzy Tartuffo. 

Ciasto marcepanowe z gruszkami

Gruszki, według mnie, są mocno niedocenione w kuchni. Ostatnio co prawda to się zmienia, ale jeszcze nie tak dawno, nie było zbyt wiele przepisów w oparciu o gruszki.

Ciasto czekoladowo-migdałowe z gruszkami, które niedawno robiłam miało posmaczek marcepanu; nic dziwnego - wszak było pieczone przede wszystkim w oparciu o mączkę migdałową. Przypomniało mi więc o cieście z marcepanem i tym, że już go bardzo dawno nie robiłam. Co prawda, oryginalnie w przepisie nie było gruszek, a przecież migdały i marcepan doskonale się z nimi komponują; są niemalże dla siebie stworzone. Dlatego, to ciasto po prostu nie mogło się nie udać. No i nic dziwnego, że zniknęło z formy nie wiadomo kiedy. 

Sałatka z gruszkami i serem pleśniowym

Doskonała sałatka - tym razem z jesiennym akcentem, bo ze świeżymi gruszkami. Gruszki, powinny być dojrzałe, choć jeszcze lekko twardawe, by nie rozpaćkały się w sałatce. Ponieważ dodawany jest ser pleśniowy, sos powinien być delikatny, by nie przytłoczyć smaku. Mieszanka sałat - dowolna i na jaką kto ma ochotę. A może być też i jednolita sałata. Ja akurat użyłam mieszanki, w której była i zwykła sałata, i młody szpinak, i czerwona kabrowa, i rukola, i endywia, i roszponka. Ot, zwykły salad mix z Trader Joe's.

Smak sałatki podkreślają też orzechy - najlepiej prażone lub lekko kandyzowane. 

Gruszki z serem pleśniowym

Gruszki, podobnie jak wiele innych owoców, nadają się i do potraw słodkich, typu ciasta czy tarty,  jak i potraw wytrawnych. Z serem pleśniowym są niemal stworzone dla siebie. I to zarówno w wersji na zimno, jak i na ciepło, w postaci tart czy pizzy.

To danie należy do tych, które można przygotować w obu postaciach i będzie równie dobre. Podstawą sa dobre gruszki (A’njou czy bartlett) – dojrzałe, choć twarde.

Ciasto czekoladowo-migdałowe z gruszkami

W poszukiwaniu ciekawego ciasta jesiennego, ale nie z jabłkami, trafiłam na przepis na ciasto bardzo czekoladowo-migdałowe z gruszkami umieszczony na blogu Moje wypieki. Nie zraził mnie fakt, iż nie miałam wszystkich potrzebnych składników - w końcu od czego jest wyobraźnia. 

Ciasto jest ciekawe, choć wedłum mnie dość ciężkie. Może nie tak jak brownies, ale na tyle, by zasycić się jednym kawałkiem. 

Placki z gruszkami

Placki z jabłkami to jedno z naszych ulubionych szybkich dań na dni, kiedy nie chce się jeść mięsa. Skoro placki z jabłkami są takie pyszne, to czemu nie spróbować ich w wersji z gruszkami? Zwłaszcza, że pojawiły się piękne, świeże gruszki. 

W przeciwieństwie do jabłek, gruszki muszą być dość twarde - dojrzałe, ale twarde. A to dlatego, że są one delikatniejszym owocem i dość szybko miękną pod wpływem smażenia. Ponadto wypływa z nich sok i olej zaczyna mocno pryskać. Jeśli zaś gruszki są twardawe, nie zamieniają się w mus. 

Gruszkowe piramidki

To jeden z najstarszych przepisów z książki Elżbiety Łebkowskiej i Marka Urbańskiego "Kuchnia francuska" z serii Encyklopedia kulinarna, wydawanej pod koniec lat osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych przez wydawnictwo Ten. Przepis ten wpadł nam w oko praktycznie od razu. Pierwszy raz piramidki zrobił Paweł i tak już potem zostało. Co prawda niemal za każdym razem zarzekał się, że to ostatni raz, ale zawsze jakoś się udało przekonać go, by zmienił zdanie. Tym razem nie narzekał - może, dlatego, że ciasto sama zagniotłam i nieco zmodyfikowałam przy okazji? Tak czy siak jest to deser wart trudu włożonego w jego wykonanie. 

Quiche z gruszkami, serek pleśniowym i orzechami włoskimi

Kombinacja gruszek, sera pleśniowego i orzechów już dawno przypadła mi do gustu. Jadaliśmy ją na sałatkach i na pizzy. Teraz postanowiłam ją wypróbować w postaci quiche'a. Wyszła bardzo dobrze i jest godna polecenia. Szczególnie teraz, gdy można kupić swieże gruszki różnych odmian.