Tarta ze śliwkami i masą migdałową

Zanim zaczniemy delektować się wypiekami świątecznymi, jeszcze jedno ciasto na pożegnanie jesieni. Kombinacja śliwkowo-marcepanowa nie jest mi obca. Nie raz, nie dwa robiłam ciasteczka francuskie z masą marcepanową i śliwkami, i zawsze cieszyły się powodzeniem wśród smakoszy.  De facto uważam ją za tak smaczną, że tylko czekałam na pretekst, by zrobić taką właśnie tartę. I dzisiaj się pojawił. A że udało mi się do dzisiaj przechować śliwki, to powstała tarta śliwkowa. Mało kto zdołał się jej oprzeć i zniknęła w oka mgnieniu. 

Bourdaloue czyli tarta migdałowo-gruszkowa

Francuskie ciastka morelami (i kremem migdałowym) oraz z ciastka z kremem migdałowym, brzoskwiniami i śliwkami zawsze nam bardzo smakowały. Nic więc dziwnego, że tarta z kremem migdałowym i gruszkami, czyli tarte amandine aux poires  lub po prostu Bourdaloue, to miłość od pierwszego wejrzenia, a właściwie pierwszego kęsa. Dawno temu w Trader Joe's podobna tarta była do kupienia w wersji mrożonej - prosto z Francji. Piekło się ją pół godziny i siup - na stół wjeżdżało pycha ciasto. Niestety jak to bywa z dobrymi rzeczami, w pewnym momencie znikła i już nigdy nie wróciła.  Czas więc było samemu ją zrobić. Jest pyszna! Intensywna i bogata w smaku, idealnie pasująca do gorącej gorzkiej herbaty, zwłaszcza w szary, jesienny wieczór kiedy potrzeba nam czegoś ekstra smakowitego. 

Przepis na tartę wymyśliłam sama. Wykorzystałam bazę z ciasta na babeczki i mazurki, a masa migdałowa na wzór tej, której używałam do ciasteczek z brzoskwiniami czy śliwkami. No i gruszki - dojrzałe, choć jędrne. Całość rozpływa się w ustach i nawet nie wiadomo kiedy sięga się po drugi kawałek. 

Marcepan

Kiedyś marcepan wydawał mi się czymś niesłychanie eleganckim. W dzieciństwie słyszałam o bardzo smacznych czekoladkach z marcepanem; czytałam też w książkach o marcepanie. Nie umiałam sobie wyobrazić jak coś tak strasznie pysznego może smakować. I nadszedł taki dzień, gdy spróbowałam marcepanu i ... wcale się nim nie zachwyciłam. Przede wszystkim był za słodki. I gdzież mu było do tych pralinek z nadzieniem malinowym. Zdanie zmieniłam po latach, gdy spróbowałam tortu Princess - z marcepanowym wykończeniem. Z czasem marcepan na stałe zagościł w mojej kuchni, gdyż zaczęłam wykorzystywać go do pieczenia różnych ciast czy dekoracji. Przez lata kupowałam go w szwedzkim sklepie z meblami 😉. Pojawiał się tam przed świętami - bajecznie tani. Jednak rok 2020 to rok robienia rzeczy, których nigdy wcześniej się nie robiło. Wymusiła to pandemia i ograniczenia w wychodzeniu z domu. Tak więc zrobiłam marcepan i wyszedł idealnie. Zaraz zostanie wykorzystany do pieczenia świątecznej niemieckiej strucli. 

Marcepan najlepiej przygotować z gotowej mączki migdałowej - jest sucha i gotowa do użycia. Jeśli będziemy robić z migdałów, najpierw musimy je obrać, a to oznacza namoczyć we wrzątku. Takie namoczone migdały trzeba przed mieleniem wysuszyć. W niektórych przepisach - a jest ich całe multum na Internecie - możemy zobaczyć wodę różaną. Ja jej nie miałam. Myślę, że nie wpływa ona na jakość marcepanu na tyle znacząco, by jej specjalnie szukać. 

Ciasto marcepanowe z kruszonką i ze śliwkami

 Wszystko ma swoją porę. Dlatego, przestałam szaleć z zapasami na zimę i robię tylko sprawdzone pewniaki. Śliwek nie mrożę, bo ciasta ze śliwkami najlepiej smakują jesienią, kiedy jest śliwkowy sezon. Przynajmniej mnie. Kojarzą mi się z ciepłymi jesiennymi dniami i promieniami zachodzącego, przebijającymi się miedzy kolorowymi listkami. Jeśli uda się po południu, w taki wczesno jesienny dzień usiąść na balkonie, nierzadko doleci do nas i nić babiego lata. I przypomni, że już niewiele dzieli nas od szarych, deszczowych dni i zimy. Dlatego zanim one nastąpią, trzeba skorzystać z tego, że jeszcze są śliwki i upiec to bardzo proste i pyszne ciasto, zwłaszcza, że duet marcepan ze śliwką to stworzona dla siebie para smakowa. 

Galette z owocami i kremem migdałowym

Zaczęło się od wycieczki zakończonej niefortunnie wypadkiem, gdy sarna wyskoczyła mi pod koła. Ułamek sekundy. Wcześniej widziałam sarny przy drodze - był zachód słońca i wiadomo było, że zwierzyna po upalnym dniu idzie do wodopojów. Wydawało by się, że uważałam, że w samochodzie byli i inni - w sumie 5 kierowców, a jednak! Samochód, na pierwszy rzut oka, choć pokiereszowany, nadawał się do dalszej jazdy. Po chwili, okazało się, że nie... Ewidentnie uderzenie zniszczyło chłodnicę i samochód się przegrzewał. Byliśmy na odludziu. Na szczęście jednak był zasięg i byłam w stanie wezwać pomoc drogową. Ale pandemia robi swoje. Pomoc nie mogła nas wziąć do kabiny kierowcy - musiał przyjechać taki samochód, by wziąć nas na lawetę z pasażerami w środku. Trzy godziny czekaliśmy na poboczu, w kompletnej ciemności, włączając światła awaryjne, gdy na horyzoncie pojawiał się samochód. I właśnie dzięki tej ciemności i oddaleniu od cywilizacji, no i oczywiście sprzyjającym warunkom pogodowym i nie tylko, widzieliśmy najpiękniejsze nocne niebo! Pełne gwiazd, z wyraźnie widoczną Drogą Mleczną. Czegoś takiego nie widziałam nigdy w życiu! Było to coś niesamowitego! Zupełnie, jakby natura chciała nam wynagrodzić to, co się stało wcześniej. No a później była szalona jazda na lawecie, bo kierowca gnał jak wariat, a my czuliśmy się jak na rollercoasterze. Następnego dnia, przyjaciółka Ania przyjechała do nas do Wenatchee do hotelu - zabrać część z nas i bagażnik z dachu. Ja zostałam z pannami w hotelu, czekając na to, aż kolejnego dnia P. przyjedzie po nas naszym drugim samochodem. No ale, nawet w trudnych sprawach trzeba znaleźć pozytywy. Z Anią miałyśmy sporo czasu by pojeździć wśród straganów owocowych ulokowanych między Wenatchee i Chelan, wzdłuż rzeki Columbia i do domu zjechaliśmy z wielkim pudłem moreli. Potem jeszcze okazało się, że coraz częściej można kupić wiśnie, takie fajne, prawdziwe, kwaśne. No i szaleństwo się zaczęło. 

Ta tarta stała się absolutnym przebojem tego lata! Robiłam ją tyle razy, że nawet nie zliczę tego. Z samymi morelami, z morelami i wiśniami, z brzoskwiniam, z brzoskwiniami i wiśniami. Każda kombinacja była przepyszna i szybka w wykonaniu. Ciasto nie musi długo dochodzić do siebie w lodówce. W tym czasie szykujemy resztę składników i ciasto gotowe do pieczenia. No a krem migdałowy! Temu się mało kto oprze. On nadaje smak tej tarcie i czyni ją eleganckim deserem. Uzupełnienie tego kulką lodów, jest przysłowiową wisienką na torcie. Za każdym razem tarta znikała do ostatniego okruszka. Za każdym razem zjadacze zarzekali się, że nie powinni brać dokładki i mimo wszystko ją brali. 

Francuskie ciasteczka z kremem migdałowym, śliwkami i brzoskwiniami

To jest po prostu idealny przepis na sytuację, kiedy nagle się okazuje, że ktoś do nas wpadnie niespodziewanie. Wystarczy mieć w domu mrożone ciasto francuskie i śliwki czy brzoskwinie. Wówczas zrobienie takich ciastek zabierze nam nie więcej niż 50-60 minut z pieczeniem włącznie, a efekt jest naprawdę świetny. Krem można zrobić lub skorzystać z zamrożonego, jeśli wcześniej nam go trochę zostało. Naprawdę polecam, bo można zrobić wrażenie nawet na najbardziej krytycznych i wymagających gościach. 

Często ciastka z wykorzystaniem ciasta francuskiego dekoruje się lukrem. Jednak w tym przypadku nie jest to konieczne, a wręcz - według mnie - niewskazane. Owoce w kombinacji z kremem migdałowym są na tyle słodkie, że lukier przesłodziłby je. Lepiej jest je lekko poprószyć cukrem pudrem - nieco dla ozdoby, a nieco dla smaku. 

Krem migdałowy

Tarty czy ciasteczka francuskie z dodatkiem kremu migdałowego są po prostu przepyszne. Ze zwykłego ciasteczka robi się elegancki deser. Jest niebywale prosty w przygotowaniu, a kolejną jego zaletą jest to, że można przygotować go nieco więcej i przechowywać w lodówce 2-3 dni lub dłużej w zamrażarce. Choć kusi - zwłaszcza wielbicieli marcepanu - by go podjadać, nie radziłabym tego robić ze względu na surowe jajka i mąkę. Ponadto jednak lepiej smakuje podpieczony ze wszystkimi innymi dodatkami.

Taki krem wykorzystywałam z tartami i ciasteczkami z dodatkiem moreli i śliwek. Przyznam, że nie umiem stwierdzić, która wersja jest lepsza. Taki marcepanowy krem pasuje po prostu do obu owoców i wypieków z nimi. 

Błyskawiczne ciasteczka bez mąki i cukru

Jakiś czas temu bardzo przypadkowo natknęłam się na ten przepis na ciasteczka. I zaintrygował mnie, bowiem ciasteczka beż mąki i cukru mało ciasteczkowo się zapowiadają. Zbyt zdrowo, by były smaczne. Bez mąki - owszem, to można sobie wyobrazić, gdyż mielone migdały czy orzechy spokojnie ją zastąpią. Gorzej z cukrem. Ale, ale ... przecież są inne formy dosładzania. Z czystej ciekawości zrobiłam pierwszą porcję ciasteczek. Krótko potem była druga, trzecia i następne. Ciasteczka są fenomenalne - słodkie, choć bez cukru, mięciusieńkie i smakowite. Idealne dla osób z ograniczeniami dietetycznymi lub wszystkich, uważających na to co jedzą. Według moich dzieci, ciasteczka smakują doskonale z mlekiem. 😉

Tęczowa sałatka z mango i truskawkami

Kiedyś powstała piosenka o pomidorach i żalu, że już się kończą. Latem dochodzę do wniosku, że mogłabym taką piosenkę śpiewać o niemal wszystkich warzywach i owocach. Dlatego w sezonie truskawkowym wykorzystuje je ile się da i do wszystkiego, w tym również i do wytrawnych sałatek. Truskawki, co już niejednokrotnie sprawdziłam, pasują idealnie z do sałaty i serów, a także do sosów, typu vinegret. Podobnie rzecz ma się z mango, szczególnie to ataulfo, które dojrzewa mniej więcej w tym samym momencie co truskawki. Jest to wybitnie uniwersalny owoc, który można spożywać i na słodko, i w wytrawnych potrawach. Co prawda nie mamy go lokalnie, ale te pochodzące z Meksyku są wspaniałe. We wspólnej kombinacji z truskawkami i innymi dodatkami powstaje wspaniała sałatka, która oddziaływuje na wszelkie zmysły. 😉