Łódeczki z ciasta francuskiego

Nie dojrzałam jeszcze do samodzielnego zrobienia ciasta francuskiego, ale wiem, że z gotowego francuskiego ciasta (puff pastry) można wyczarować bez wysiłku pyszne ciasteczka. Nie muszą to być tylko rożki z owocami, ale i inne ciasteczka. Te znalazłam na blogu Moje wypieki i od razu wiedziałam, że będą super. Czy zrobi się je jak w oryginalnym przepisie z rabarbarem i truskawkami czy też z innymi owocami, takimi jak brzoskwinie, jabłka czy śliwki, zawsze wychodzą rewelacyjnie. Jabłka lepiej jest wcześniej poddusić, chyba, że lubimy twardawe. Ja wolę kiedy są miękkie, więc je kroję w kostkę i podduszam na łyżce masła i z ociupiną cynamonu.

Gołąbki wegetariańskie po raz pierwszy

Przyjęło się, że gołąbki nadziewa się mięsem. Tymczasem nie zawsze mamy ochotę jeść dania mięsne. A i kuchnia bezmięsna znajduje coraz więcej zwolenników. Nic więc dziwnego, że gołąbki wegetariańskie, które wcale nie są gorsze od tych tradycyjnych mięsnych, zyskują kolejnych miłośników. Oto pierwsza propozycja – gołąbki z różnymi warzywami w sosie pomidorowym. Sos ten najlepiej przygotować jak sosy spaghetti z oregano czy bazylią. Wtedy jest lekki, a zarazem wyrazisty.  Ale można też zrobić sos jak do gołąbków mięsnych.

Muffinki czekoladowe

Choć miałam wątpliwości co do przepisu, głównie z racji dodawania coli, to wyszły super. Zrobiły furorę wśród dzieci, które Julcia częstowała muffinkami w szkole. Nie są zbyt słodkie, a za to wilgotne w środku. Robi się je błyskawicznie. Przystrojone kleksem polewy i malinką prezentują się bardzo ładnie i apetycznie.

Ganache

Ganache to francuska nazwa aksamitnej polewy czekoladowej używanej do przystrajania tortów. Nadaje się też idealnie do polewania muffinków, ciasteczek i ciast wszelkiego rodzaju. Robiąc ganache trzeba pamiętać, że czekolady bardzo się różnią i nie z każdej można zrobić dobry ganache.

Przede wszystkim ganache robi się z twardej czekolady, a nie nadziewanej. Nie można używać drobinek czekoladowych - chocolate chips czy taniej czekolady Hershey. Używam zawsze dobrej gatunkowo czekolady - najczęściej belgijskiej z Trader Joe's. Jest świeża i naprawdę dobra. Ale można użyć dobrej jakości tzw. chocolate melts. Te się świetnie nadają 

Podobnie rzecz się ma ze śmietaną. Najczęściej używam Darigold Classic heavy whipping cream z Costco - problem w tym, że tam kupuję wielki karton, a nie zawsze jest mi aż tyle potrzebne. Ta śmietana jest najtłustsza - ma 40%. Można też użyć śmietany 36% - czyli heavy whipping cream, a nawet 30% kremówki (whipping cream). Najważniejsze jednak są proporcje i te zależą od tego do czego używamy ganache. O tym dalej w przepisie. 

Do ganache można dodać również masło czy olej, aby uzyskać połysk. Ja tego nie robię.

Babka jogurtowa i wiosenny spacer

Nadeszły ferie wiosenne! Wokół nas wszystko zaczyna kwitnąć. Drzewa mają całe masy pąków i młodych liści. Tu i ówdzie pojawiają się kwiaty - magnolie, wiśnie, żonkile i wiele innych. Za kilka dni pojedziemy oglądać tulipany. A dzisiaj byłyśmy w Juanita Bay Park. Oprócz nas było raptem kilka osób. Po kłodach drzew w jeziorze leniwie przemieszczały się żółwie; wokół nich pływały kaczki, a w drzewach ćwierkały najróżniejsze ptaki. Było tak cicho i spokojnie. Czasem spadło kilka kropel deszczu, by zaraz ustąpić na moment miejsca słońcu. Typowo wiosenna, kwietniowa pogoda - przeplatanka. 

Po spacerze Ola z Julcią upiekły swoje ulubione ciasto - babkę jogurtową. Jedno z najprostszych ciast jakie można sobie wyobrazić. Według Pameli Druckerman to ciasto, które od najmłodszych lat pieką francuskie dzieci. Idealne na taki leniwy dzień - do popołudniowej herbatki czy porannego kakao. Co ciekawe, gdy przeglądałam książkę kucharską, znalazłam kartkę wyrwaną z mojego bardzo starego brulionu z przepisami. Był tam przepis na ciasto Anny - francuskiej przyjaciółki Cioci Jagody. Inaczej podane w sensie miar, ale przepis wyszedł praktycznie ten sam. 

Wielkanocna babka drożdżowa

Babki drożdżowe lubiłam od dziecka. W czasach szkolnych, kiedy ferie trwały jeszcze i w poniedziałek, lubiłam rano, w opustoszałym, cichym domu zrobić sobie zrobić  kakao (o ile było, bo w tamtych czasach to był luksus, ale to inna historia), ukroić kawałek babki i oddać się lekturze książki. Rodzice byli w pracy, więc nikt nie przeszkadzał, nikt nie zawracał głowy. Chłodne poranki wiosenne, zacieniony duży pokój, zwany szumnie salonem, którego okna wychodziły na południe, lekko poruszające się brązowe firanki. I ta błoga cisza. Takie wspomnienie zawsze wraca do mnie gdy po świętach wielkanocnych jem babkę drożdżową.  Tyle, że u mnie w domu nikt ich nie piekł, a mama zawsze uważała, że ciasta drożdżowe są wybitnie trudne do przygotowania. I zaszczepiła tę wiarę we mnie na długie lata. W Polsce mieliśmy więc kupne babki, bo przecież można było pójść do cukierni i bez trudu kupić drożdżowe babki; w USA było to niewykonalne. Nie pozostało więc nic innego tylko nauczyć się robić je. Okazało się, że wcale nie jest to wyższa szkoła jazdy i najróżniejsze ciasta drożdżowe zaczęły gościć u nas w domu.  Ten przepis mam od p. Zosi i od lat właśnie z niego piekę babki wielkanocne. Dla nas i dla innych. W szczytowym momencie piekłam je niczym w cukierni w ogromnych ilościach, by obdarować nimi przyjaciół. A bywało i tak, że jeszcze w wielkanocny poniedziałek piekłam kolejną, bo pierwsza błyskawicznie zniknęła. 

Ptysie

Do ptysiów zbierałam się długo. Chyba tak samo długo jak do ciast drożdżowych. Teraz oczywiście mnie to śmieszy, ale zanim powstały ptysie, których mogłam się nie wstydzić, zaliczyłam kilka prób w czasie których ciasto nie rosło, za to wspaniale się paliło. Ileś razy uruchomiły się czujniki dymu i ptysie kończyły się w zamglonej od dymu kuchni, zaś ja latałam po domu z mokrą ścierą, którą wachlowałam intensywnie wokół czujników.

Ale ptysie lubiłam od dziecka i raz na jakiś czas podejmowałam kolejną próbę. W końcu wzięłam siebie samą na poważną rozmowę, w czasie której powiedziałam sobie, że tyle różnych rzeczy w życiu robiłam, które wychodziły mi dobrze, choć były dużo bardziej skomplikowane niż ptysie. No i podziałało. Ptysie wyszły jak trzeba.