Ile razy myślę o kakao, przed oczyma staje mi biało-brązowa puszka kakao van Houtena, które pijałam jako dziecko. Nawet nie wiem czemu właśnie to - pewnie był ono, wraz z puszkowanym sokiem pomarańczowym i grejpfrutowym firmy Dodoni, częścią powiewu zachodu wczesnych lat siedemdziesiątych i nowej ekipy rządzącej, która właśnie takim blichtrem otworzyła nam drzwi na świat. Tego smaku kakao z dzieciństwa dopełnia chałkowa bułka mleczna, obficie posypana kruszonką. Wtedy tak niewiele nam było trzeba do zaspokojenia apetytu. Do dzisiaj ta kombinacja smakuje mi jak mało co. Co prawda wtedy nie jadałam bułki pieczonej w domu, tylko kupowaną, ale czy to ma znaczenie? Domowe były powidła śliwkowe lub konfitury truskawkowe. Dzisiaj, czasami nachodzi mnie na taką właśnie przekąskę. Choć firma van Houten nadal robi kakao, to nie jest ono sprzedawane w takich puszkach i nie jest tak łatwe do znalezienia. Sa inne, równie smaczne. ;)
Pojawiły się pierwsze ogórki. Gruntowe, rzecz jasna, bo przecież świeże ogórki przez cały rok można dostać. Pierwsza porcja zakiszona, lada dzień, będą więc małosolne. A przy okazji spróbowałam zupy ze świeżych ogórków, o której tyle słyszałam i .... Choć nie jest zła, to jednak ogórkowa najlepsza jest na ogórkach kiszonych. Może to i kwestia przyzwyczajenia do nowego smaku. Zupa z talerzy zniknęła, ale jestem przekonana, że gdyby w domu był sok z ogórków, jestem przekonana że moja rodzina użyłaby go do dokwaszenia zupy.
Nareszcie czuć wiosnę. Po uciążliwej porze deszczowej, długiej, szarej, mokrej i zimnej, budzą nas delikatne promienie słońca. Nasze "słoneczko" Philipsa, nie jest nawet nam potrzebne, by swym ciepłym światłem pobudzić nas do życia. Zza uchylanych coraz szerzej okien dobiega świergot ptaków prowadzących poranne dyskusje. A wszędzie kwitną kolejne kwiaty i rośliny. Nie ma już żadnych wątpliwości - nareszcie przyszła wiosna. Od razu inaczej patrzymy na świat i to co się wokół nas dzieje. No i pojawił się rabarbar. Jako dziecko, nigdy bym nie pomyślała, że go polubię. A tu, proszę. Tak czy siak rabarbar i truskawki zachęcają do zrobienia ciasta. To nic że owoce w nim mają tendencję do opadania na dno; najawżniejsze jest to, że ciasto jest smaczne i proste w wykonaniu.
Quiche i tarty dość często goszczą u nas w domu. Niemal każda impreza towarzyska oznacza, że pojawią się one na stole, zwłaszcza, że są lubiane i niekłopotliwe w przygotowaniu. Ciasto często robię w większej ilości i zamrażam w mniejszych porcjach, co oznacza, że zwykle muszę przygotować tylko nadzienie. Quiche i tarty są łatwe do odgrzania, a podane w chłodniejsze dni z kubkiem ciepłego barszczu rozgrzeją nas i pożywią. Stąd też eksperymentuję z różnymi nadzieniami, by nie podawać ciągle tego samego quiche'a. Poszczególne składniki tego quiche'a doskonale się uzupełniają, a jedynie łosoś delikatnie nad wszystkim dominuje, nadając całości smak i charakter.
Tort, czekoladowy z kawowym nasączeniem. Dużo orzechów w masie i przystrojeniu. W kremie, wśród kawałków czekolady ukryte śliwki suszone, by dzieci się nie domyśliły. Blaty posmarowane powidłem śliwkowym. A na wierzchu udekorowany połówkami czekoladek fererro rocher. Całość przepyszna - nie za słodka, idealna wręcz w smaku, mimo sporej ilości czekolady. Nic więc dziwnego, że zniknął dość szybko. Najważniejsze jednak, że smakował tej, dla której był przeznaczony dla uczczenia jej szczególnego dnia. Tej, która co chwila mnie zadziwia swoją skromnością i swoim dobrym serduszkiem. Od małego. Naszej Julci.
To kolejna propozycja na znakomity i super szybki deser z gotowego ciasta francuskiego. Są znakomite i delikatne w smaku, i niekłopotliwe w wykonaniu, zwłaszcza, jeśli ma się pod ręką jabłka prażone lub przygotowane nadzienie do szarlotki. Jakiś czas temu w czasie dyżuru w pracy P., zrobiłam je na poczęstunek dla wszystkich. Jak się okazało, był to przysłowiowy strzał w dziesiątkę, a jeden ze współpracowników wręcz powiedział, że od tej pory, żadne inne rożki mu nie będą smakowały. Chyba lepszej reklamy nie ma. Nadzienie można wykonać na dwa sposoby - tak jak na szarlotkę lub w wersji zagęszczonej skrobią. Jedna i druga jest pyszna. Można też użyć gotowego nadzienia z prażonych jabłek.
Nie nazwałabym tej zupy meksykańską, gdyż wyszłoby jak z rybą po grecku i innymi potrawami polskimi, udającymi potrawy z innych kuchni. 😉 Zupa ta niewątpliwie przypomina smakiem meksykańskie potrawy, w tym taco. Powstała przypadkowo, niemal ze znudzenia innymi zupami i z chęci znalezienia nowych smaków. Stąd w zupie praktycznie jarzynowej zaczęły znajdować miejsce dodatkowe produkty z grupy co by tu jeszcze pasowało. I tak powstała zupa, która się okazała zupełnie niezła. A na pewno zdrowa i pożywna. Idealna do szybkiego ugotowania i do podania na obiad czy wzięcia na lunch.