Co prawda nie jest to może najbardziej wiosenne danie, ale... Biała kiełbasa, to nieodzowny atrybut świąt wielkanocnych, więc pasuje. Wiosenne porządki w lodówce sprawiły, że znalazł się w niej wsunięty nieco zbyt głęboko słoik z kapustą kiszoną. W sumie kapusta, też kojarzy mi się z wiosną, bo we wcale nie tak znowu dawnych czasach, kiedy warzywa i owoce jadało się sezonowo, kapusta była jedynym warzywem jakie jeszcze zwykle było nadal dostępne wiosną. I tak powstało danie z lekką nutką francuską, gdyż przypomina ono nieco choucroute, które poznałam w Paryżu. Jest równie proste do zrobienia, a przy tym bardzo smaczne.
Choć sos tatarski kojarzy się z Wielkanocą i nie może go zabraknąć na wielkanocnym stole, to jednak jest on świetnym dodatkiem nie tylko od święta. Prosty w wykonaniu, dobrze się przechowujący przez kilka dni jest doskonałym dodatkiem do mięs i wędlin, a także jajek. A gdy zrobi się nam go ciut za dużo, możemy wykorzystać go zamiast majonezy np. do pasty rybnej czy jajecznej.
Coraz częściej widzi się jak na stoły powracają potrawy proste, niewyszukane i znane nam sprzed lat, ale za to smaczne i pozbawione całej masy dodatków, niekoniecznie pożądanych. Nikogo już nie dziwi, że na targach i festynach w Polsce, a także i w restauracjach, nawet tych bardziej luksusowych, można dostać pajdy chleba ze smalcem, dodatkowo wzbogacone w sezonie ogórkami małosolnymi.
Z dzieciństwa pamiętam, że na naszym stole wielkanocnym pojawiał się pyszny boczek pieczony. Był prostym, ale jakże smakowitym dodatkiem. Boczek był doprawiony czosnkiem, majerankiem i solą. Pieczenie sprawiało, że nadmiar tłuszczu wytapiał się z niego, zaś do jedzenia pozostawała część mocno mięsna, przemieszana z warstwą tłuszczyków. W dobie zdrowej żywności, taki dodatek może się wydać co najmniej niestosowny, ale... w końcu nie chodzi o objadanie się tłustym boczkiem na co dzień. Kiedy zrobiłam taki boczek, do jego jedzenia była cała masa chętnych.
Choć jest to sos, który idealnie pasuje do jajek na twardo czy też do wędlin i mięs podawanych na wielkanocne śniadanie, to nie znaczy to wcale, że nie można go użyć i przy innej okazji. Jest tak dobry, że można go wyjadać łyżeczką z miski. A i pasta jajeczna zrobiona z jego dodatkiem nabierze nowego charakteru. Przygotowanie jest proste i szybkie, tak więc można go zrobić w ostatniej chwili, choć ja wolę przygotować go z małym wyprzedzeniem, gdyż wtedy wszystkie smaki się przegryzą, a sos nabierze pełni smaku.
Zasadniczo wołowina nie jest moim ulubionym mięsem - zdecydowanie wolę inne, lżejsze. Ale od czasu do czasu miewam ochotę na steka lub wołowinę ciekawie podaną.
W przeszłości zagospodarowywałam resztki steków podając je w sosie z grzybami. Tym razem jednak polędwica ta była z góry przeznaczona na taką potrawę - mięso delikatnie przyprawione, przygotowane z dużą ilością grzybów i sosu oraz z lekką nutką wina w tle.
Danie to można przygotować również w wersji z polędwicą wieprzową. Choć nabierze innego nieco charakteru, to dalej będzie pyszne, gdyż tu główną rolę odgrywa delikatne mięso.
Ostatnio w weekendy lubię ugotować coś co w poniedziałek czy wtorek można wykorzystać na szybki obiad - nazwijmy to resztkowy. Kiedy upiekłam jagnięcinę, zostało jej nie na tyle, by był pełny obiad dla wszystkich. Ale już takie kieszonki z pity à la gyros spokojnie można było zrobić. A że wszyscy lubimy kuchnię śródziemnomorską, taki obiad bardzo nam pasował. Gyros zasadniczo jest robiony z mięsa mielonego, ale i taki nieco udawany jest pyszny.
Leniwy dzień wolny, po zaganianych tygodniach. W domu cisza - domownicy wybyli do pracy i na konferencję. Za oknem kolejny zimowy, czyli deszczowy dzień. Nic się nie chce, ale na ogrzanie duszy przydałby się podwieczorek jak z czasów dzieciństwa - świeże bułeczki z dobrą konfiturą czy powidłem. A do tego obowiązkowo kakao. Kiedy bułeczki pieką się, a po domu roznosi się ich zapach przenoszę się w myślach do czasów dzieciństwa - idę z Babcią do piekarni na rogu Alej Niepodległości i którejś z uliczek, której nazwę zatarł czas. Pachnie tam świeżymi pieczywem, w tym maślanymi bułeczkami i chałką posypanymi słodką, grubą kruszonką. Babcia kupuje chałkę, chleb, a do podjadania dla mnie palucha albo bułkę maślaną z brązową, lśniącą skórką i słodką, grubą kruszonką. Stamtąd pójdziemy po dalsze zakupy - do "Witaminy", sklepu warzywnego. Albo do "dziada", u którego Babcia kupi śmietanę w słoiku i po raz kolejny opowie, jak tata, jako mały chłopiec, kiedyś przyniósł pusty słoik, choć do domu było zaledwie parę kroków. Bo taka śmietana jest najlepsza i dlatego tak mu smakowała. 😌 Jest marzec - to miesiąc urodzin Babci. I miesiąc jej śmierci. Nie ma mocnych - w marcu nie raz łezka zakręci się w oku na wspomnienie Babci; czasem nawet łzy popłyną dłuższą strużką. Nie raz zatęskni się za nią, za sobotnim popołudniem spędzanym z nią i wspólnie rozwiązywanymi krzyżówkami z sobotnio -niedzielnego wydania "Życia Warszawy" i "Trybuny Ludu" kupowanych dla programu telewizyjnego i krzyżówek; za najlepszą na świecie herbatą, która zawsze była mocna i esencjonalna; za piątkowymi wieczorami i obiadami, na które była ryba, usmażona tak jak nikt inny nie umie usmażyć lub placki z jabłkami albo knedle w sezonie śliwek. I za wszystkim co łączy się z Babcią....
Bułeczki się dopiekły, chyba czas wrócić do dnia dzisiejszego.
Co prawda nie jest to może najbardziej wiosenne danie, ale... Biała kiełbasa, to nieodzowny atrybut świąt wielkanocnych, więc pasuje. Wiosenne porządki w lodówce sprawiły, że znalazł się w niej wsunięty nieco zbyt głęboko słoik z kapustą kiszoną. W sumie kapusta, też kojarzy mi się z wiosną, bo we wcale nie tak znowu dawnych czasach, kiedy warzywa i owoce jadało się sezonowo, kapusta była jedynym warzywem jakie jeszcze zwykle było nadal dostępne wiosną. I tak powstało danie z lekką nutką francuską, gdyż przypomina ono nieco choucroute, które poznałam w Paryżu. Jest równie proste do zrobienia, a przy tym bardzo smaczne. 
